บทที่ 72 ฮั่วหานชวนอั้นจนเกิดเรื่องหรือเปล่า?
————
ตอนเมิ่งม่อลี่กับฟู่เยี่ยนเซินมาถึง เฮ่ยวนโจวก็อยู่ที่นั่นด้วย
สายตาของเฮ่ยวนโจวจับจ้องเมิ่งม่อลี่ ดวงตาดำสนิทกวาดมองเธอไม่วางตา แฝงความสนใจอย่างเข้มข้น
“เฮ่ยวนโจว มองอะไรอยู่?”
สายตาของเฮ่ยวนโจวโจ่งแจ้งเกินไป สีหน้าฟู่เยี่ยนเซินพลันเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความมืดมน
เขาขยับไปยืนขวางเมิ่งม่อลี่ทั้งตัว “นี่เมียฉัน ฉันเตือนแกไว้เลย อย่ามาทำตัวน่ารังเกียจ”
เฮ่ยวนโจว “......”
“แค่สงสัยก็ไม่ได้หรือไง?”
เฮ่ยวนโจวแค่สงสัยจริง ๆ เท่านั้น
เขาอยากเห็นว่าคนที่ทำให้คนอย่างฮั่วหานชวนเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นเป็นคนแบบไหนกันแน่
ฟู่เยี่ยนเซินหัวเราะเย็นชา “สงสัยเหรอ? ใครจะเชื่อ?”
พอเป็นเรื่องเมิ่งม่อลี่ หรือมีใครคิดจะแย่งเมิ่งม่อลี่ไป ฟู่เยี่ยนเซินก็เข้าสู่โหมดต่อสู้ทันที
ความปากร้ายของเขาแสดงออกมาเต็มที่
“ความสงสัยคือจุดเริ่มต้นของความชอบ ฉันบอกไว้เลยว่าอย่าคิดเป็นมือที่สาม”
“ไม่ส่องกระจกดูตัวเองบ้างหรือไงว่าหน้าตาเป็นยังไง ยังกล้ามามองแฟนฉันอีก”
“ต่อให้แกตาบอดทั้งสองข้าง ม่อลี่ก็ไม่มีวันชอบแกหรอก เพราะแกมันต่ำช้าเกินไป”