บทที่ 38 ชาตินี้ก็ต้องถูกเธอเหยียบอยู่ใต้เท้า
“ทำไมเขาถึงจะมองฉันไม่เห็นล่ะ? พี่สาว ในใจพี่ น้องสาวแย่ขนาดนั้นเลยหรือ? พี่เป็นพี่สาวของฉันจริง ๆ หรือเปล่า?”
“พ่อคะ แม่คะ เมื่อกี้พ่อแม่ก็ได้ยินคำพูดของพี่สาวแล้ว ทำไมฟู่เยี่ยนเซินถึงจะมองฉันไม่เห็น ฉันไม่ใช่ลูกสาวของพ่อแม่หรือไงคะ?”
“พี่สาวคบกับฮั่วหานชวนได้ แล้วทำไมฉันจะคบกับฟู่เยี่ยนเซินไม่ได้?”
“พี่สาวดูถูกฉันขนาดนี้ได้ยังไง?”
เมิ่งม่อลี่แสร้งทำเป็นกล่าวหาอย่างน่าสงสาร
เดิมทีเมิ่งซินไม่อยากสนใจเมิ่งม่อลี่ แต่แววตาดูแคลนของเธอแทบจะล้นออกมาอยู่แล้ว
“ม่อลี่ พี่ไม่ได้หมายความอย่างนั้น”
เมื่อครู่เมิ่งซินตกใจจริง ๆ เพราะคำพูดของเมิ่งม่อลี่น่าขันเกินไป เธอจึงเผลอพูดความดูแคลนในใจออกมา
เมิ่งซินกำลังจะพูดต่อ เมิ่งม่อลี่ก็กล่าวหาเธอขึ้นมาอีกครั้ง
“พี่ก็หมายความอย่างนั้นแหละ”
“พวกพี่คิดว่าฉันไม่ได้เรื่อง คิดว่าฉันไม่ดี ฉันเลยไม่คู่ควรกับแฟนดี ๆ ใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นในสายตาพวกพี่ ฉันคงไม่คู่ควรแม้แต่จะมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?!”
“พี่สาวอยากบีบให้ฉันตายใช่ไหม?!”
พอเมิ่งซินได้ยินประโยคสุดท้าย ขมับก็เต้นตุบ ๆ
เธอทนละครร้องไห้โวยวายขู่ฆ่าตัวตายของเมิ่งม่อลี่มามากพอแล้ว