มิดทาวน์แมนแฮตตัน สำนักงานใหญ่สตาร์กอินดัสทรีส์
โอบาไดอะล็อกประตูห้องทำงาน ปิดมู่ลี่หน้าต่าง แล้ววางเมมโมรี่หินหลอมเหลวลงบนโต๊ะ
เขาจ้องมันอยู่สามนาที จากนั้นหยิบที่เชื่อมต่อสิ่งมีชีวิตซึ่งไป๋ หมอให้มา กดแนบกับด้านในแขนซ้าย แล้วกัดฟันกดปุ่มเปิดใช้งาน
ความเจ็บแปลบแล่นวาบ เข็มสัมผัสแทงทะลุผิวหนังเข้าไปเชื่อมต่อกับเส้นประสาท บนแขนจึงปรากฏช่องเชื่อมต่อสีเงินดำขึ้นมา
โอบาไดอะหยิบเมมโมรี่หินหลอมเหลวขึ้นมา จ่อเข้ากับช่องเชื่อมต่อแล้วเสียบเข้าไป
“หินหลอมเหลว!!”
คลื่นความร้อนแผดเผาระเบิดออกจากช่องเชื่อมต่อ แผ่ซ่านไปทั่วร่างตามเส้นเลือด
เขารู้สึกว่าเลือดกำลังเดือด กระดูกส่งเสียงลั่นกรอบแกรบ เปลือกเกราะชีวภาพสีแดงเข้มแผ่ขยายออกจากช่องเชื่อมต่อ ร่างกายพองใหญ่จนสูงเกือบสามเมตร ศีรษะดูราวกับปากปล่องภูเขาไฟที่แตกร้าว มือทั้งสองกลายเป็นหมัดหินหลอมเหลวขนาดยักษ์ ของเหลวในร่างทุกหยดที่ตกลงบนพรมล้วนเผาไหม้จนเกิดรูดำเกรียม
ผู้กลมกลืนพันธุ์โหดหินหลอมเหลว
เขายกหมัดขึ้นทุบกำแพงรับน้ำหนัก
ไม่มีเสียงดังสนั่น หมัดจมทะลุเข้าไปในกำแพงราวกับมีดร้อนแดงกรีดผ่านเนย คอนกรีตเสริมเหล็กหลอมละลายไหลย้อยจากความร้อนสูง เผยให้เห็นรูขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสองเมตร
โอบาไดอะคืนร่างมนุษย์ หอบหายใจแรงพลางมองรูบนกำแพง ก่อนจะค่อย ๆ ยิ้มออกมา
ขณะนั้น โทรทัศน์ตรงมุมห้องก็แทรกข่าวด่วนขึ้นมา
“โทนี่ สตาร์ก ซีอีโอของสตาร์กอินดัสทรีส์ ซึ่งหายตัวไปเกือบหนึ่งเดือน ถูกทีมค้นหาและกู้ภัยของกองทัพสหรัฐฯ พบที่ชายแดนอัฟกานิสถานเมื่อเช้ามืดวันนี้ อาการทรงตัว และได้ออกเดินทางกลับสหรัฐฯ แล้ว”
รอยยิ้มบนใบหน้าโอบาไดอะชะงักค้าง
โทนี่กลับมาได้อย่างมีชีวิตจริง ๆ
แววสังหารวาบผ่านดวงตาของจิ้งจอกเฒ่า แต่ไม่นานเขาก็กลับมาสงบสติอารมณ์ได้
ไม่เป็นไรหรอก คนไร้ประโยชน์ที่ติดอยู่กลางทะเลทรายเป็นเดือนจะก่อคลื่นลมอะไรได้
สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดที่เมมโมรี่หินหลอมเหลว มุมปากยกขึ้นอีกครั้ง
มีของสิ่งนี้อยู่ในมือแล้ว ในนิวยอร์กทั้งเมืองยังจะมีใครจัดการเขาได้อีก? อ้อ ยกเว้นเจ้าพ่อเงินของไซโอ คอร์ปอเรชันคนนั้น
อาคารไซโอ คอร์ปอเรชัน
ไป๋ หมอวางสายโทรศัพท์ เอนหลังพิงเก้าอี้แล้วหลับตาพักผ่อน
สายเมื่อครู่โทรหาไป๋ เฉิง น้องชายคนที่สามของเขามีดีทุกอย่าง ทั้งซื่อสัตย์และทำงานเก่ง ข้อเสียอย่างเดียวคือคิดอะไรไม่ค่อยพลิกแพลง แต่ภารกิจวันนี้ไม่ต้องใช้ไหวพริบ แค่แสดงพลังให้เห็นก็พอ
ตระกูลไป๋ในรุ่นนี้มีลูกสี่คน และยังมีลุงคนที่สองที่ชวนปวดหัวอีกคน
ไป๋ หมอเป็นลูกชายคนโต ก่อนที่เขาจะข้ามภพมา ร่างนี้มีครอบครัวเป็นเพียงพ่อค้าชาวจีนเชื้อสายจีนที่มีฐานะอยู่บ้างในย่านอัปเปอร์อีสต์ไซด์ของนิวยอร์ก ส่วนไซโอ คอร์ปอเรชันนั้น เขาเป็นคนสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองโดยอาศัยเทคโนโลยีจากระบบ
เขาครอบครองโลสต์ไดรเวอร์และเมมโมรี่อิเทอร์นัลรุ่นทีทู ซึ่งเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของไซโอ คอร์ปอเรชัน
พี่สาวคนที่สอง ไป๋ ถง มีบุคลิกแบบสาวใหญ่ผู้ทรงเสน่ห์ คิดคำนวณได้แม่นยำยิ่งกว่านักคณิตศาสตร์ประกันภัย ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน ดูแลเงินทั้งหมดของบริษัท
เธอใช้เอิร์ธไดรเวอร์ร่วมกับเมมโมรี่ต้องห้าม ผู้กลมกลืนพันธุ์โหดต้องห้ามสีทองสามารถปล่อยลูกพลังงานและบินด้วยความเร็วสูง พลังต่อสู้เป็นรองเพียงไป๋ หมอเท่านั้น
น้องชายคนที่สาม ไป๋ เฉิง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายขาย ดูแลช่องทางการจัดส่งสินค้าทั้งหมด ซื่อตรงจนแทบจะเคร่งครัดเป็นแบบแผน และไม่เคยบิดเบือนคำสั่งของไป๋ หมอแม้แต่น้อย
เมมโมรี่นาสก้าของเขาวิวัฒนาการเข้าสู่ระยะที่สองแล้ว ปีกแสงบนแผ่นหลังเคลื่อนที่ได้รวดเร็วอย่างยิ่ง
น้องสาวคนเล็ก ไป๋ ฮวน ไม่มีตำแหน่งหน้าที่ วัน ๆ เอาแต่ก่อเรื่องวุ่นวายในนิวยอร์ก เมมโมรี่หุ่นดินน้ำมันมอบความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายที่แทบไม่มีวันตายให้เธอ เวลาออกหมัดเธอบ้าระห่ำยิ่งกว่าใคร
ลุงคนที่สอง ไป๋ ซง เป็นรองประธานบริษัท ครอบครองเมมโมรี่ความหวาดกลัว ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกับของโซอิจิ ริวเบย์ และสามารถปลดปล่อยบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวออกมาได้
ไป๋ หมอเชื่อใจเขามาโดยตลอด เพราะหลังจากพ่อแม่เสียชีวิต ลุงคนที่สองก็เป็นคนเลี้ยงดูทุกคนในครอบครัวมา ราวกับเป็นพ่อแม่อีกครั้ง ดังนั้นเมมโมรี่ความหวาดกลัวกับตำแหน่งรองประธานบริษัทจึงเป็นสิ่งตอบแทน
ยังมีแมวลายสลิดชื่อทอมที่อยู่ในสำนักงาน กินเนื้อวัวแห้งพลางซ่อนเมมโมรี่เสือเขี้ยวดาบเอาไว้ ปกติมันเกียจคร้าน แต่พอโมโหขึ้นมาก็ดุยิ่งกว่าใคร
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ไป๋ เฉิงเดินเข้ามาในห้อง เขาสวมสูทสีน้ำเงินเข้ม รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าได้รูป และย่างก้าวฉับไว
“พี่เรียกผมเหรอ?”
ไป๋ หมอชี้ไปยังกระเป๋าหนังสีดำใบเล็กบนโต๊ะ เลขานุการหลินเพิ่งนำมาส่งเมื่อสิบนาทีก่อน ตัวกระเป๋ายังอุ่นจากกล่องเก็บอุณหภูมิ
“เปิดดูสิ”
ภายในกล่องมีเมมโมรี่สามชิ้นวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ ขนาดใหญ่กว่าเมมโมรี่ปลอมตัวเล็กน้อย เปลือกด้านนอกสลักลวดลายสิ่งมีชีวิตแตกต่างกัน
“เมมโมรี่ผู้กลมกลืนพันธุ์โหดรุ่นทีวัน เพิ่งออกจากสายการผลิต มีอะโนมาโลคาริส เงิน และไทรันโนซอรัสอย่างละชิ้น
ระดับสูงกว่าเวอร์ชันปลอมตัวที่ขายให้กองทัพหนึ่งขั้น ผู้ใช้สามารถแปลงร่างเป็นผู้กลมกลืนพันธุ์โหดได้จริงโดยยังคงจิตสำนึกของตัวเองไว้ แต่มีความเสี่ยงที่จะเสพติดเล็กน้อย ส่วนผลข้างเคียงอื่น ๆ อาจมีสารพิษอยู่บ้าง แต่ไม่สำคัญหรอก”
ไป๋ เฉิงปิดกล่อง “จะให้เอาไปส่งที่ไหนครับ?”
“เฮลส์คิตเชน ไปหาวิลสัน ฟิสก์ หรือคิงสปิน”
ไป๋ หมอหยุดไปครู่หนึ่ง “ผมคุยโทรศัพท์กับเขาแล้ว เขากำลังเฝ้าดูสถานการณ์อยู่
คุณไม่ต้องโน้มน้าวเขา แค่ทำให้เขาเห็นคุณค่าด้วยตาตัวเองก็พอ”
“เข้าใจแล้วครับ”
ไม่นานหลังจากไป๋ เฉิงถือกระเป๋าหนังเดินออกไป โทรทัศน์ก็เริ่มรายงานข่าวการช่วยเหลือโทนี่ สตาร์ก
ไป๋ หมอมองมหาเศรษฐีที่ปรากฏบนหน้าจอ ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครา ดูมอมแมมแต่แววตายังแข็งกร้าว นิ้วมือเคาะที่วางแขนเบา ๆ
เรื่องราวของไอรอนแมนกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว
โทนี่กับโอบาไดอะต้องสู้กันแน่ ส่วนใครจะชนะนั้นเขาไม่สนใจ
ถ้าโทนี่ชนะ ก็แสดงว่าพลังต่อสู้ของไอรอนแมนคุ้มค่าแก่การลงทุน ถึงตอนนั้นเขาจะไปหาโทนี่ด้วยตัวเอง ให้สตาร์กได้เห็นพลังของเกจิเมมโมรี่
ความกลัวคือโฆษณาที่ดีที่สุด เมื่อโทนี่ตระหนักว่าชุดเกราะเหล็กของตัวเองต้านทานเมมโมรี่ไม่ไหว เขาก็จะยอมทำทุกอย่างเพื่อขอร่วมมือ
การร่วมมือหมายถึงเงินทุน และเป็นเงินทุนจำนวนมหาศาล
ไป๋ หมอยิ้มน้อย ๆ แล้วหมุนปากกาหมึกซึมต่อ พลางคิดว่าควรติดต่อซูเปอร์โมเดลคนไหนมาดื่มและพูดคุยเป็นเพื่อนดี
เลือกยากจริง ๆ นี่สินะ ชีวิตของคนรวย?
เฮลส์คิตเชน ห้องเก็บความเย็นร้างแห่งหนึ่ง
คิงสปินนั่งอยู่ในเงามืด สวมสูทสีขาว มือทั้งสองกุมหัวไม้เท้า สีหน้าไร้อารมณ์ขณะมองไป๋ เฉิง
“คุณไป๋ พี่ชายของคุณบอกว่ามีของที่จะเปลี่ยนกฎของสงครามได้ ผมก็อยากเห็นเหมือนกันว่ามันเป็นอย่างไร”
ไป๋ เฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบเมมโมรี่อะโนมาโลคาริสออกมา
คิงสปินหรี่ตา “แค่นี้เองเหรอ? แฟลชไดรฟ์หรือไง?”
“มันคือเมมโมรี่ ต้องใช้ร่วมกับตัวเชื่อมต่อ” ไป๋ เฉิงหันไปมองบอดี้การ์ดชุดดำที่อยู่ด้านหลังคิงสปิน ชี้ไปยังชายหัวโล้นที่ยืนอยู่ด้านหน้า “คุณ มานี่”
ชายหัวโล้นมองคิงสปิน คิงสปินพยักหน้าเล็กน้อย
ไป๋ เฉิงหยิบตัวเชื่อมต่อออกมา กดแนบกับแขนของชายหัวโล้นแล้วเปิดใช้งาน ชายหัวโล้นครางฮึดฮัด ช่องเชื่อมต่อก็ปรากฏขึ้น
“จะเจ็บหน่อย อดทนไว้”
เมมโมรี่อะโนมาโลคาริสถูกเสียบเข้าไปในช่องเชื่อมต่อ
“อะโนมาโลคาริส!”
ร่างของชายหัวโล้นโก่งงอขึ้นอย่างฉับพลัน เสียงร้องโหยหวนถูกกลบด้วยเสียงเปลือกเกราะที่กำลังเติบโตดังกรอบแกรบ
ร่างกายขยายใหญ่และบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว ศีรษะแยกออก ดวงตาประกอบขนาดยักษ์สองดวงดีดออกมาจากด้านข้าง แขนคู่หน้ากลายเป็นขาจับเหยื่อที่เต็มไปด้วยหนามแหลม ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยเปลือกเกราะเป็นปล้องของสิ่งมีชีวิตจากมหาสมุทรยุคโบราณ
ไม่กี่วินาทีต่อมา สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายอะโนมาโลคาริสยาวกว่าสองเมตรก็ปรากฏขึ้นกลางห้องเก็บความเย็น ขากรรไกรทั้งสองข้างขยับไปมาพร้อมเสียงกร๊อบแกรบแสบแก้วหู
คิงสปินผุดลุกขึ้นยืนทันที กระแทกไม้เท้าลงกับพื้นอย่างแรง
ดวงตาคู่นั้นเคยเห็นทั้งเลือดและความรุนแรงมานับไม่ถ้วน อีกทั้งไม่เคยเห็นเอฟบีไออยู่ในสายตา แต่ตอนนี้กลับเผยความตกตะลึงอย่างไม่คิดปิดบังเป็นครั้งแรก
เขาเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนจะหยุดตัวเองทันที เขาไม่ยอมให้ใครเห็นว่าตัวเองอ่อนแอเด็ดขาด
ผู้กลมกลืนพันธุ์โหดอะโนมาโลคาริสหันศีรษะมา ดวงตาประกอบจับจ้องคิงสปิน หนามแหลมบนขาคู่หน้าสะท้อนแสงเย็นเยียบจากโคมไฟในห้องเก็บความเย็น น้ำลายกัดกร่อนหยดลงจากขากรรไกรที่ขยับไปมา กัดพื้นคอนกรีตจนเป็นหลุมเล็ก ๆ
ไป๋ เฉิงปิดกระเป๋าหนัง มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“คุณฟิสก์ ตอนนี้เราคุยเรื่องความร่วมมือกันได้หรือยังครับ?”