สายตาของโอบาไดอะหยุดอยู่ที่เมมโมรี่สีดำแท่งนั้นสามวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมา
เขาเอนหลังพิงโซฟา ยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบหนึ่งอึก ราวกับได้ยินเรื่องตลกอะไรสักอย่าง
“คุณไป๋ นี่คือเกจิเมมโมรี่ที่คนภายนอกพูดกันเสียราวกับเป็นของวิเศษอย่างนั้นหรือ?”
เขาใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ “ทำการตลาดได้ดีนี่ ขนาดเพนตากอนยังถูกคุณยั่วจนอยากรู้ แต่ผมต้องพูดตามตรง ผมไม่สนใจ”
ไป๋ หมอไม่พูดอะไร รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ
“โทนี่หายตัวไปเกือบเดือนแล้ว ตอนนี้สตาร์ก อินดัสตรีส์อยู่ในกำมือผม”
“ไม่ว่าจะเป็นคณะกรรมการ กองทัพ หรือผู้ถือหุ้น ทุกสายอยู่ในมือผมหมด ผมไม่ต้องการพลังเหนือธรรมชาติอะไรทั้งนั้น วันนี้ผมมาเพื่อเจรจาธุรกิจ”
เขาหยิบเอกสารจากกระเป๋าด้านในเสื้อออกมา แล้วตบลงบนโต๊ะ
“สัญญาจัดซื้อชิปสำหรับกองทัพ ปริมาณจัดซื้อปีละหนึ่งแสนสองหมื่นชิ้น ชิ้นละแปดร้อยดอลลาร์ เซ็นสัญญา แล้วเราก็เป็นพันธมิตรทางธุรกิจกัน ส่วนของเล่นชิ้นเล็กพวกนั้น...”
เขาเหลือบมองเมมโมรี่สีแดง “เก็บไว้ให้คนอย่างรอสเล่นก็แล้วกัน”
ไป๋ หมอมองหน้าปกสัญญาแวบหนึ่งโดยไม่เปิดดู ก่อนกดอินเตอร์คอม “เลขานุการหลิน เข้ามา”
หญิงสาววัยเยาว์ในชุดกระโปรงทำงานสีเทาเดินเข้ามา ไป๋ หมอหยิบปากกาเซ็นสัญญาแล้วยื่นให้ “ถ่ายสำเนาด้วย ทำสองชุด”
เลขานุการหลินรับสัญญาออกไป ไม่นานก็กลับเข้ามา
ไป๋ หมอหยิบสัญญายื่นคืนให้โอบาไดอะ
โอบาไดอะชะงัก “คุณไม่อ่านเนื้อหาหรือ? นี่เป็นสัญญามูลค่าเกือบร้อยล้านดอลลาร์ต่อปีนะ”
“ก็แค่ร้อยล้านดอลลาร์เอง” ไป๋ หมอเอนหลังพิงเก้าอี้ “คุณสแตน ชิปสำหรับกองทัพเป็นแค่ฉากบังหน้า กำไรนิดหน่อยแค่นั้น ผมไม่เห็นอยู่ในสายตาจริง ๆ”
แววตาของโอบาไดอะเปลี่ยนไป
“แล้วคุณหาเงินจากอะไร?”
ไป๋ หมอยื่นมือไปแตะเมมโมรี่บนโต๊ะ “เกจิเมมโมรี่”
“แค่ของชิ้นเล็ก ๆ นี่น่ะหรือ?”
“คุณสแตน คุณคิดว่าสงครามในอนาคตจะมีรูปแบบหลักเป็นอะไร?”
ไป๋ หมอลุกขึ้นเดินไปยืนหน้ากระจกบานสูง “ขีปนาวุธกับรถถังมีอานุภาพทำลายล้างสูงก็จริง แต่ต้นทุนแพงและการส่งกำลังบำรุงก็ซับซ้อน รถถังคันหนึ่งต้องใช้คนควบคุมสามถึงสี่คน ส่วนราคาขีปนาวุธร่อนหนึ่งลูกก็พอจะติดอาวุธให้กองร้อยทหารราบทั้งกองได้”
เขาหันกลับมา “แต่เกจิเมมโมรี่ไม่เหมือนกัน เมมโมรี่หนึ่งแท่งกับคนธรรมดาหนึ่งคน ภายในสี่สิบนาทีจะมีพลังต่อสู้เหนือกว่ากองกำลังทั่วไปอย่างขาดลอย
ไม่ต้องมียานพาหนะ ไม่ต้องมีระบบส่งกำลังบำรุง ไม่ต้องฝึกฝน มันจะนิยามทหารราบขึ้นมาใหม่ ไม่ใช่สิ่งของใช้แล้วทิ้ง แต่เป็นอาวุธยุทธศาสตร์ประจำกาย”
โอบาไดอะเริ่มหวั่นไหวเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับมายิ้มอีกครั้ง “พูดได้สวยหรูนี่ อุปกรณ์ทางทหารทุกชิ้นของสตาร์ก อินดัสตรีส์มีอานุภาพทำลายล้างได้ทั้งพื้นที่ แล้วไม้แท่งเล็ก ๆ ของคุณจะทำอะไรได้?”
ไป๋ หมอถอนหายใจ หากไม่ทำให้จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ตกใจบ้าง เขาคงไม่ยอมทำตามบทที่วางไว้แต่โดยดี
“เลขานุการหลิน ให้คุณสแตนดูหน่อย”
เลขานุการหลินหยิบเมมโมรี่ปลอมตัวออกมาจากกระเป๋า แล้วแนบเข้ากับที่เชื่อมต่อสิ่งมีชีวิตบนแขนขวา
“ปลอมตัว”
เสียงเตือนอิเล็กทรอนิกส์ทุ้มต่ำดังขึ้น
เส้นใยข้อมูลสีเทาเงินแผ่กระจายออกจากจุดเชื่อมต่ออย่างบ้าคลั่ง ห่อหุ้มร่างกายของเธอราวกับสิ่งมีชีวิต
ไม่กี่วินาทีต่อมา คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ไม่ใช่หญิงสาวในชุดกระโปรงทำงานอีกต่อไป แต่เป็นผู้กลมกลืนพันธุ์โหดที่สูงเกินสองเมตร มีเกราะชีวภาพสีเทาเงินปกคลุมทั่วร่าง ใบหน้าไร้ซึ่งอวัยวะรับรู้ มีเพียงรอยแยกเรียบลื่นเส้นหนึ่ง
ถ้วยกาแฟในมือโอบาไดอะหลุดร่วง ตกลงบนพรมจนทิ้งคราบสีน้ำตาลเป็นวง
เขาดีดตัวลุกจากโซฟา ถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างเซถลา ดวงตาเบิกกว้าง ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
เขาเคยเห็นการทดสอบยิงขีปนาวุธที่ล้ำสมัยที่สุด เคยเห็นสนามรบที่ถูกปืนใหญ่ถล่ม และเคยเห็นการสาธิตอานุภาพของรถถังรุ่นล่าสุดจากสตาร์ก อินดัสตรีส์
แต่ทั้งหมดนั้นเป็นเครื่องจักร เป็นเหล็ก วัตถุระเบิด และแผงวงจร
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคือมนุษย์ที่กลายเป็นสัตว์ประหลาดภายในเวลาไม่กี่วินาที
ไอร้อนยังลอยออกมาจากช่องว่างระหว่างเกราะชีวภาพ เสียงหายใจทุ้มต่ำดังชัดเจนในห้องทำงานอันเงียบสงัด
“ไม่ต้องตื่นเต้น”
น้ำเสียงของไป๋ หมอยังคงเนิบช้าไม่เปลี่ยน “นี่เป็นแค่เมมโมรี่ปลอมตัวรุ่นพื้นฐานที่สุดที่ผมขายให้กองทัพ เพิ่มสมรรถภาพทางกายสามเท่า ใช้งานได้สี่สิบนาที แล้วก็กลับคืนสู่สภาพเดิม”
เขาหยิบเมมโมรี่สีแดงบนโต๊ะขึ้นมาพลิกดู “ส่วนเมมโมรี่หินหลอมเหลวแท่งนี้เป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบระดับสูง มีอานุภาพมากกว่าที่คุณเห็นเมื่อครู่อย่างน้อยสิบเท่า”
โอบาไดอะหันขวับ รูม่านตาหดเล็กลง
สิบเท่า?
“คุณคิดจะทำอะไร?” น้ำเสียงของเขาเสียความสงบเป็นครั้งแรก
“ง่ายมาก ผมต้องการข้อมูลการทดลอง ข้อมูลการต่อสู้โดยละเอียดจากผู้ที่มีสภาพร่างกายแตกต่างกันหลังใช้เมมโมรี่ระดับสูง นี่คือพื้นฐานสำหรับพัฒนาผลิตภัณฑ์รุ่นต่อไป”
นี่เป็นเรื่องจริง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
เป้าหมายที่แท้จริงของไป๋ หมอคือเมมโมรี่ T2 ทั้งยี่สิบหกแท่ง ตั้งแต่ A ถึง Z ซึ่งเป็นเมมโมรี่รุ่นใหม่จากโลกของมาสค์ไรเดอร์ดับเบิล
เมื่อผลิตได้ครบทั้งหมด ระบบก็จะปลดล็อกบล็อกถัดไป ได้แก่ เหรียญธรรมะของโอซ เหรียญสวิตช์อวกาศของโฟร์เซ ล็อกซีดของไกมุ การ์ดเกมของเอ็กซ์เอด และฮิวแม็กเกียของซีโร่วัน ตลอดจนอุปกรณ์อื่น ๆ อีกมากมาย
เงื่อนไขในการผลิตเมมโมรี่ T2 คือการสะสมข้อมูลการต่อสู้จริงของผู้กลมกลืนพันธุ์โหดให้มากพอ
เครือข่ายใต้ดินของคิงสปิน คำสั่งซื้อจากกองทัพของนายพลรอส รวมถึงโอบาไดอะที่อยู่ตรงหน้า ล้วนเป็นส่วนหนึ่งในห่วงโซ่ข้อมูลของเขา
“คุณเอาเมมโมรี่หินหลอมเหลวไปได้ ใช้ตามสบาย”
ไป๋ หมอกลับไปนั่งหลังโต๊ะทำงาน “มีเงื่อนไขสองข้อ ข้อแรก ข้อมูลการใช้งานจะถูกส่งกลับไปยังเซิร์ฟเวอร์ของไซโอ คอร์ปอเรชันโดยอัตโนมัติ ข้อสอง ถ้าเกิดปัญหาขึ้น อย่างเช่นคุณกลายเป็นสัตว์ประหลาดไร้สติ ก็อย่ามาหาผม”
โอบาไดอะจ้องเมมโมรี่ที่มีลวดลายสีแดงเข้มเคลื่อนไหวอยู่ไม่วางตา ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
เหตุผลบอกเขาว่าอันตรายเกินไป ห้ามแตะต้องเด็ดขาด สิ่งนี้มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน แล้วไป๋ หมอจะใจดีมอบอาวุธทรงพลังขนาดนี้ให้เขาทำไม?
แต่สายตาของเขากลับละไปไม่ได้ สิบเท่า!
สิบเท่าของสัตว์ประหลาดสีเทาเงินที่เรียกว่าปลอมตัวนั่น
ถ้าเขามีพลังแบบนี้ สตาร์ก อินดัสตรีส์ก็ไม่จำเป็นต้องหาเงินจากการขายอาวุธอีกต่อไป เพราะตัวเขาเองก็คืออาวุธ
จิ้งจอกเฒ่าในคณะกรรมการคนไหนจะกล้าคัดค้าน? ต่อให้โทนี่กลับมามีชีวิตแล้วจะทำอะไรได้? แค่เพลย์บอยคนหนึ่ง เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังแบบนี้จะนับเป็นอะไรได้?
เขายื่นมือออกไปหยิบเมมโมรี่หินหลอมเหลว มันอุ่นเมื่อสัมผัส
ราวกับว่าเมมโมรี่แท่งนี้เป็นสิ่งที่เขาควรได้ครอบครองอยู่แล้ว
“คุณไป๋ เรื่องการลงทุนที่คุณพูดถึง...”
“ยินดีเสมอ” ไป๋ หมอยิ้ม “เลขานุการหลิน ช่วยไปส่งคุณสแตนด้วย แล้วก็เตรียมรายการเฝ้าสังเกตการณ์ชุดที่สองให้พร้อม ผมต้องการข้อมูลแบบเรียลไทม์”
หลังประตูปิดลง ไป๋ หมอก็เปิดแล็ปท็อป บนหน้าจอคือระบบติดตามข้อมูลของไซโอ คอร์ปอเรชัน แถวตัวเลขประจำเครื่องและกราฟคลื่นกำลังเลื่อนไหล เมมโมรี่ปลอมตัวที่ถูกส่งไปยังนิวยอร์กผ่านช่องทางต่าง ๆ ทยอยส่งข้อมูลกลับมาอย่างต่อเนื่อง
เมมโมรี่ชุดที่สองของกองทัพจะส่งมอบในอีกสามวัน เป็นแหล่งข้อมูลอีกห้าสิบราย บวกกับต้นแบบระดับสูงอย่างโอบาไดอะอีกหนึ่งราย...
เมมโมรี่ T2 ทั้งยี่สิบหกแท่ง ตอนนี้ปลดล็อกได้เพียงเมมโมรี่อิเทอร์นัลเท่านั้น
แต่ไม่เป็นไร สิ่งที่เขามีมากที่สุดคือความอดทนและคนที่ยินดีเป็นหนูทดลองเพื่อแลกกับพลัง
เขาหยิบเมมโมรี่อิเทอร์นัลขึ้นมาหมุนเล่นระหว่างนิ้ว
“ค่อย ๆ สนุกกันไปนะทุกคน ยิ่งมีข้อมูลมาก ผลิตภัณฑ์ก็ยิ่งดี ผลิตภัณฑ์ยิ่งดี ก็ยิ่งทำเงินได้มาก”
จะมีอะไรสุขใจไปกว่าการหาเงินอีกล่ะ?