ขบวนรถลำดับพิเศษ: ฉันอัปเกรดวัตถุพิสดารได้ไม่จำกัด

ตอนที่ 10 ขบวนรถแห่งลำดับพลัง: ฉันอัปเกรดของวิเศษได้ไม่จำกัด

7 นาที· 1.6K คำ

ไม่มีใครรู้ว่าทุ่งน้ำแข็งผืนนี้กว้างใหญ่แค่ไหน และพวกเขายังต้องเดินทางอีกกี่วัน

อุณหภูมิลดต่ำลงเรื่อย ๆ แม้ร่างกายของผู้เหนือธรรมชาติอย่างพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นทุกด้าน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่รู้สึกหนาว

หนังหมาป่าสีขาวเหล่านี้เป็นเสบียงชั้นดีสำหรับกันหนาว สำหรับคนธรรมดาแล้ว ยิ่งเป็นของที่ช่วยรักษาชีวิตได้

หากวันหนึ่งอุณหภูมิลดลงจนแม้แต่ผู้เหนือธรรมชาติก็ทนไม่ไหว และจำเป็นต้องใช้หนังหมาป่าขึ้นมา มูลค่าของมันย่อมไม่ใช่แค่วัสดุพิศวงหนึ่งชิ้นที่จะแลกกันได้

บางทีหนังหมาป่าหนึ่งผืนอาจแลกวัสดุพิศวงได้ถึงห้าชิ้น หรือกระทั่งสิบชิ้น

แต่เหตุผลที่เขาปฏิเสธ ไม่ใช่เพราะอยากเก็บของเอาไว้ รอฉวยโอกาสทำกำไรในภายหลัง และไม่ใช่เพราะท่าทีที่สวี่หรูเมิ่งเอ่ยปากขอทันที

ตั้งแต่แรก สวี่หรูเมิ่งไม่ได้คิดจะใช้วัสดุพิศวงมาแลกกับเขา เธอเริ่มจากบอกความต้องการทางฝั่งเขา แล้วค่อยพูดถึงการแบ่งกัน แค่นี้ก็ชัดเจนมากพอแล้ว

เพราะเขาครุ่นคิด สวี่หรูเมิ่งถึงได้เปลี่ยนคำพูด

แม้สวี่หรูเมิ่งอาจใช้การคุ้มครองเขาเป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อเรียกร้องผลประโยชน์ แต่พฤติกรรมที่ยังไม่ทันลงแรงก็คิดจะเอาผลตอบแทน ทำให้เขารู้สึกว่าเธอไม่ต่างจากหลี่กวงเหว่ย ทั้งคู่ไม่ใช่คนดีอะไร คนหนึ่งหน้าด้านแย่งชิงกันซึ่ง ๆ หน้า ส่วนอีกคนยังรักษาหน้าแล้วแอบฉกฉวย

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีอีกเหตุผลหนึ่ง สวี่หรูเมิ่งอาจยังมองเขาเป็นหมาคลั่งรัก จงใจเอาเปรียบเขาอยู่ก็ได้

ก่อนเข้าร่วมขบวนรถตะวันออก ตอนที่เขายังอยู่ขบวนรถเดิม โดยเฉพาะช่วงที่สวี่หรูเมิ่งยังไม่ปลุกพลัง ร่างเดิมคลั่งรักเธอจนเสียอาการขนาดไหน แม้แต่เฉินตงผู้เป็นพี่ชายที่มองน้องชายด้วยสายตาเข้าข้างเป็นทุนเดิม ยังรู้สึกอับอายแทนอย่างยิ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป