«เสี่ยวหย่วน!»
ทันทีที่เฉินหย่วนก้าวเข้าไปในตู้รถไฟหมายเลข 6 พี่น้องเฉินตง หลี่หลง และหลี่หู่ก็เดินเข้ามาต้อนรับ
«พี่ นี่ซูฉิง อีกคนอยู่ข้างหลัง เป็นชายหัวโล้นชื่อโจวซานสือ»
เฉินตงต้อนรับอย่างกระตือรือร้น «สวัสดีครับ ผมเฉินตง นี่หลี่หลง พี่หลง และหลี่หู่ พี่หู่ ต่อไปก็เป็นคนกินข้าวด้วยกันแล้ว ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ»
ซูฉิงรีบพูด «สวัสดีค่ะพี่ตง พี่หลง พี่หู่ ต้องเป็นพวกพี่ต่างหากที่ช่วยดูแลฉัน ฉันเป็นมือใหม่ ถ้ามีตรงไหนทำได้ไม่ดี ก็บอกมาได้เลยนะคะ ฉันจะแก้ไขแน่นอน!»
เฉินหย่วนพอใจมาก ผู้หญิงมั่นใจคนนี้วางตัวต่ำเสียจริง ดูท่าที่เขาเรียกเธอว่าพี่คงไม่เสียเปล่า บารมีของเขาข่มเธอได้ไม่น้อย เธอคงเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการสื่อแล้ว
«ตัวเธอสกปรกเกินไปแล้ว ข้างหน้ามีน้ำ รีบไปล้างตัวเถอะ»
หลี่หู่พูด
ซูฉิงกลับส่ายหน้า «ขอบคุณค่ะพี่หู่ ฉันแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ไม่ล้างหรอกค่ะ»
จากนั้นเธอก็มองไปทางเฉินหย่วน
เฉินหย่วนเข้าใจสิ่งที่เธอสื่อทันที ใบหน้าของฉัน ต่อให้นายกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติ ก็ปกป้องฉันไม่ไหวหรอก
หึ ผู้หญิงคนนี้โยนเหยื่อล่อมาทีเดียวไม่พอ ยังโยนมาอีกอัน นี่กะจะให้เขางับเบ็ดให้ได้ จะได้ผูกมัดเขาไว้และขอให้ช่วยจัดหายาปลุกพลังลำดับอย่างสม่ำเสมอสินะ
แต่ต้องยอมรับว่าตอนนี้เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าใบหน้าซึ่งซ่อนอยู่ใต้ดินโคลนนั้นงดงามขนาดไหน!
«ปล่อยเธอไปเถอะ เรานั่งคุยกันก่อน ฉันมีเรื่องอยากปรึกษาพวกนาย»
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเฉินหย่วน เฉินตงก็พาเขากับซูฉิงไปยังที่ที่พวกเขาจับจองไว้ก่อนหน้านี้ทันที