“ได้ นายค่อย ๆ คิดให้ดี” สวี่หรูเมิ่งเก็บรอยยิ้ม “ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น หรือเจอเรื่องที่ไม่เข้าใจ ไปหาหลี่จ้งซานได้ เขาจะพานายไปรู้จักทุกคน เขาให้ความสำคัญกับผู้เหนือธรรมชาติหน้าใหม่ที่มีของวิเศษคู่กายอย่างนายมากทีเดียว”
“ยินดีต้อนรับเข้าร่วมกับพวกเรา!”
เฉินหย่วนตอบ “เป็นเกียรติของผม!”
สวี่หรูเมิ่งย่นจมูก “อีกอย่าง ฉันแนะนำให้นายไปอาบน้ำก่อน ถึงจะกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติแล้ว ก็ยังต้องใส่ใจเรื่องสุขอนามัยส่วนตัวนะ”
“บอกไว้ก่อนว่า น้ำในตู้โดยสารผู้เหนือธรรมชาติมีให้ไม่จำกัด น้ำร้อนก็เหมือนกัน”
“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเสี่ยวจาง ถือเป็นสวัสดิการที่พวกเรามอบให้ผู้เหนือธรรมชาติในขบวนรถ”
เฉินหย่วนเข้าใจความหมายแฝงที่เธอบอกเขาว่า ทรัพยากรน้ำของขบวนรถอยู่ในมือพวกเรา
ในขบวนรถ พวกเรามีอำนาจในการตัดสินใจไม่น้อย
แน่นอนว่าเขายังจับคำเหน็บแนมที่ซ่อนอยู่อีกชั้นได้ด้วย
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ
ผู้หญิงน่ะ ไม่ว่าจะสวยหรือไม่ ใจก็แคบกันทั้งนั้น
ไม่ได้ดั่งใจก็เริ่มพูดจาเสียดแทง
แต่จะว่าไป เขายกมือขึ้นดม กลิ่นตัวฉุนจริง ๆ จึงยอมรับคำแนะนำของสวี่หรูเมิ่งอย่างยินดี หลังเธอจากไป เขาก็ไปอาบน้ำที่ห้องอาบน้ำท้ายตู้โดยสาร
ราวกับถอดเปลือกหนักอึ้งออกไปชั้นหนึ่ง พอกลับเข้าห้องเล็ก ๆ เขาก็ใช้หนังหมาป่าห่มตัว ลูบขนอ่อนนุ่มพลางมองท้องฟ้านอกหน้าต่างที่ค่อย ๆ มืดลง มองไปมองมา เขาก็หัวเราะออกมา
ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะมามัวอ่อนไหวอะไรนัก นี่มันวันสิ้นโลกแล้วจะทำไม? เรื่องพิศวงอุบัติขึ้นแล้วจะทำไม?
มีระบบ แถมตอนนี้ยังกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติแห่งลำดับพลัง มีลูกพี่ลูกน้องที่ไม่เคยทอดทิ้งเขาตั้งแต่ต้นจนจบ อนาคตก็ยังมีหน่วยลำดับพลังที่จงรักภักดีอีก แบบนี้ไม่ดีกว่าการเป็นเด็กกำพร้าหัวหมุนทำงานเยี่ยงวัวควายบนโลกหรือไง?