ใช้เวลาไปกลับไม่ถึงหนึ่งนาที เฉินหย่วนก็ได้มีดบินเขี้ยวหมาป่ามาครองสองเล่ม เลือดในกายยิ่งเดือดพล่านขึ้น เขาแทบรอไม่ไหวที่จะลองอานุภาพของวิเศษทั้งสองเล่มนี้
“พร้อมแล้ว!”
หมาป่าน้ำแข็งพิศวงหกตัวถูกปล่อยเข้ามาอีกครั้ง
หลี่หลงเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว ในฐานะนักยิงปืนตัวยง การสังเกตรูปแบบการเคลื่อนไหวของเป้าหมายเป็นทักษะที่ต้องมี เมื่อเฉินหย่วนมาถึงและช่วยแบ่งเบาความกดดันทั้งหมดของเขา หลี่หลงก็จับทางการวิ่งของหมาป่าปีศาจพิศวงได้แล้ว
เขาประคองปืนด้วยสองมือ ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที กระสุนสี่นัดไม่เสียเปล่าแม้แต่นัดเดียว และไม่พลาดเป้าเลย จัดการหมาป่าสองตัวได้อย่างหมดจด แถมยังได้วัสดุพิศวงมาชิ้นหนึ่ง เป็นเขี้ยวหมาป่า
หลี่หู่ยังคงเตือนด้วยความตื่นเต้น
ส่วนหลี่หลงหันปากกระบอกปืนไปทางอื่น ตั้งใจจะช่วยเฉินหย่วนและเปิดโอกาสให้เขาเก็บเขี้ยวหมาป่า
แต่พอหันปืนไป หลี่หลงก็ยืนงง
หมาป่าล่ะ?
หมาป่าน้ำแข็งพิศวงที่มีดวงตาเรืองแสงสีแดงหายไปไหนแล้ว?
ทั้งที่ตัวเองทำได้อย่างรวดเร็วและหมดจดขนาดนี้ เฉินหย่วนกลับทำได้ดียิ่งกว่าเขาอีกหรือ?
หลี่หลงได้แต่ร้องทึ่ง!
สมแล้วที่เป็นผู้เหนือธรรมชาติ ต่อให้คนธรรมดาทำได้ดีแค่ไหน สมบูรณ์แบบเพียงใด สุดท้ายก็ยังเป็นแค่คนธรรมดา
ช่องว่างนี้ไม่มีทางชดเชยได้เลย
เฉินหย่วนทำตามที่หลี่หู่บอก แล้วก้มลงเก็บเขี้ยวหมาป่า
แม้หมาป่าน้ำแข็งทั้งสี่ตัวจะไม่ดรอปวัสดุสักชิ้น เขาก็ยังตื่นเต้นอยู่ดี อานุภาพสังหารของมีดบินเขี้ยวหมาป่าเหนือความคาดหมายไปมาก
ก่อนหน้านี้ต้องใช้มีดบินสองเล่มแทงทะลุกะโหลกต่อเนื่องกันจึงจะฆ่าหมาป่าน้ำแข็งได้หนึ่งตัว
แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว มีดบินเขี้ยวหมาป่าเพียงเล่มเดียวก็ปลิดชีพมันได้
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อได้คุณสมบัติความคมเพิ่มเข้ามา เขายังรู้สึกว่าการแทงทะลุนั้นง่ายดายขึ้นมาก ช่วยลดพลังเหนือธรรมชาติจากอาณาเขตทองคำที่เขาต้องเคลือบไว้บนมีดบินได้อย่างมหาศาล
พูดอีกอย่างคือ ไม่เพียงประสิทธิภาพในการสังหารจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เวลาที่พลังเหนือธรรมชาติของเขาจะหมดลงก็ยืดออกไปมากด้วย
“ฉันจะสู้กับสิบตัว!”
เฉินหย่วนประกาศอย่างห้าวหาญ
หลี่จ้งซานไม่ได้คัดค้าน ลูกน้องรายงานความเร็วในการฆ่าหมาป่าของเฉินหย่วนให้เขาฟังแล้ว เขายังคิดด้วยซ้ำว่าสิบตัวน้อยเกินไป น่าจะเพิ่มเป็นสิบห้าตัว
ยังไงคนที่จัดการไม่ทันก็มีคนลงจากรถไปล่อความสนใจอยู่แล้ว
หมาป่าน้ำแข็งพิศวงสิบตัวพุ่งเข้ามา
เฉินหย่วนไม่ถอย กลับเดินหน้าเข้าหาพวกมันตรง ๆ เมื่ออาวุธมีอานุภาพเหนือกว่ากันราวฟ้ากับเหว มนุษย์ก็เต็มไปด้วยความกล้าหาญที่จะเดินหน้าฝ่าฟัน!
หมาป่าน้ำแข็งพิศวงทั้งสิบตัวสลายเป็นแสงสีขาวติดต่อกันอย่างรวดเร็ว เฉินหย่วนจัดการไปเจ็ดตัว ส่วนหลี่หลงจัดการอีกสามตัว
ได้วัสดุพิศวงมาสามชิ้น: กรงเล็บหมาป่าสองข้าง กับเขี้ยวหมาป่าหนึ่งซี่
เฉินหย่วนยังเหลือแรงอีกมาก
“เพิ่มอีกสองตัว”
“ได้เลยพี่ชาย!”
จากนั้นเฉินหย่วนก็กลายเป็นนักล่าหมาป่าน้ำแข็ง ตลอดชั่วโมงกว่า ๆ ต่อมา เขาสังหารหมาป่าน้ำแข็งไปมากกว่า 1,300 ตัว วัสดุพิศวงมีโอกาสดรอปเกือบหนึ่งในสิบ ชิ้นส่วนวัสดุพิศวงกว่า 130 ชิ้นกองอยู่บนรถจี๊ปจนเต็ม หลี่หู่ยิ้มจนปากแทบฉีก
ส่วนสองคนที่อยู่ข้างหน้าและพวกเขาเคยอิจฉา รวมถึงผู้เหนือธรรมชาติระยะประชิดอีกสองคนที่อยู่ด้านหลัง ตอนนี้กลับเป็นฝ่ายอิจฉาพวกเขาแทน
นี่มันมนุษย์แน่เหรอวะ?
แม้แต่หลี่สวินฮวนยังฆ่าไม่เก่งขนาดนี้!
ผู้เหนือธรรมชาติสายโจมตีระยะไกลเมื่อต้องรับมือกับสิ่งพิศวงขั้นหนึ่งที่ไร้สมองแบบนี้ แค่จับจุดอ่อนได้และมีคนคอยควบคุมสถานการณ์ ก็เหมือนใช้พลังเหนือชั้นบดขยี้ เป็นการกอบโกยวัสดุพิศวงกันชัด ๆ
อิจฉาจนไอ้นั่นแข็งไปหมดแล้วโว้ย!
“พี่ชาย ยังไหวไหม ฆ่าต่อได้หรือเปล่า?”
หลี่จ้งซานฟังรายงานจากลูกน้อง วัสดุพิศวงที่ได้มาอย่างน้อยก็มีถึง 100 ชิ้นแล้ว ปากของเขายิ้มจนแทบฉีกไม่ต่างจากหลี่หู่
แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว จำนวนเท่านี้เขารับประกันได้เลยว่ามากกว่าที่พวกเริ่มต้นก่อนหน้า อย่างไอ้สารเลวสองคนนั่นหาได้แน่นอน
ดูเหมือนฝูงหมาป่าจะยอมแพ้ไปแล้ว จำนวนที่ไล่ตามเข้ามาจู่โจมก็น้อยลง ต่อจากนี้แค่ตั้งรับให้ดี รอจนการโจมตีของหมาป่าน้ำแข็งพิศวงกลุ่มนี้จบลง เขาก็ยอมรับได้แล้ว
“รีบหน่อย ยิ่งมากยิ่งดี!”
วัสดุพิศวง ของวิเศษ เฉินหย่วนจะรังเกียจว่ามีมากไปได้อย่างไร!
เขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลย ตรงกันข้าม ยิ่งฆ่ายิ่งฮึกเหิม!
หรือว่าฉันจะเป็นพวกชอบสงครามจริง ๆ?!
“ได้เลย มาแล้ว!”
พี่ชายคนนี้นี่นะ!
ยิ่งมากยิ่งดี หลี่จ้งซานเองก็ชอบเหมือนกัน!
ไม่มีผู้เหนือธรรมชาติคนไหนไม่ชอบวัสดุพิศวง!
วัสดุพิศวงคือเงินตราแข็งของพวกผู้เหนือธรรมชาติ!
ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง
จำนวนหมาป่าน้ำแข็งพิศวงลดจากสิบตัว เหลือแปดตัว จากนั้นเหลือสามตัว และตัวเดียว
เฉินหย่วนเหลือบมองไปด้านหลัง ยังมีอีกไม่น้อย แต่พอคิดดูแล้วก็ล้มเลิกไป ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาเขาฆ่าไปกว่า 300 ตัว ได้วัสดุพิศวงมาอีกกว่า 30 ชิ้น รวมทั้งหมดแล้วมีมากกว่า 160 ชิ้น เขาพอใจแล้ว จึงไม่จงใจลดความเร็วเพื่อไล่ฆ่าต่อ
ข้อแรก พลังเหนือธรรมชาติของเขาแทบจะใช้หมดแล้ว
ข้อสอง ตอนนี้สถานการณ์พลิกกลับไปหมดแล้ว ผู้เหนือธรรมชาติกำลังรุมล่าหมาป่าน้ำแข็งพิศวง หากเขาจงใจชะลอเพื่อรอฆ่าต่อ ก็เท่ากับแย่งอาหารจากผู้เหนือธรรมชาติที่อยู่ด้านหลัง
“ฮ่า ๆ ๆ… รวยแล้ว รวยแล้ว! ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้พวกเราจะมีวัสดุพิศวงมากมายขนาดนี้!”
หลี่หู่หัวเราะไปหัวเราะมา สุดท้ายก็ร้องไห้ออกมา
วัสดุพิศวงจำนวนมากยังไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือเฉินหย่วน เฉินหย่วนกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติแล้ว นั่นหมายความว่าพวกเขากลุ่มนี้จะไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่ใคร ๆ ในขบวนรถตะวันออกก็รังแกได้อีกต่อไป
ก่อนหน้านี้พวกเขาสองพี่น้องก็มีสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เหนือธรรมชาติคนหนึ่ง ส่วนอาตงก็สนิทกับผู้เหนือธรรมชาติสามคน แต่คำโบราณว่าไว้ พ่อแม่มีให้ก็ไม่เท่ากับมีด้วยตัวเอง
พึ่งพาคนอื่น หลังย่อมไม่อาจตั้งตรง พูดจาอะไรก็ต้องระมัดระวังเหมือนหมาตัวหนึ่ง
แต่ถ้าพึ่งตัวเอง ก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น
“ไอ้หนูเอ๊ย! ฉันรู้อยู่แล้วว่าฮวงจุ้ยสุสานบรรพบุรุษตระกูลเฉินของเราดี ไม่มีทางตายกันหมดจนไม่มีใครปลุกพลังได้หรอก!”
เฉินตงตบไหล่เฉินหย่วนอย่างแรงด้วยความตื่นเต้น
เขายังรู้สึกเหมือนฝันอยู่เลย ไอ้เด็กเหลือขอไปตู้โดยสารท้ายขบวนที่ถูกตัดทิ้งเที่ยวนี้ คุ้มจริง ๆ!
เฉินหย่วนหัวเราะลั่น “แปลว่าบรรพบุรุษตระกูลเฉินของเราเริ่มออกแรงแล้วไงพี่ บางทีวันหนึ่งพี่อาจปลุกพลังได้เหมือนกันก็ได้นะ!”
“คนเราอย่าโลภเกินไป แกปลุกพลังได้คนเดียวก็พอแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว!”
ตอนนี้มีผู้เหนือธรรมชาติอยู่คนหนึ่ง พี่น้องตระกูลเฉินสองคนกับพี่น้องตระกูลหลี่สองคนก็ไม่ต้องกังวลว่าวันหนึ่งจะถูกมองเป็นส่วนเกินของการเอาชีวิตรอด แล้วถูกขบวนรถทอดทิ้งอีก
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ดีเหลือเกิน
“พี่ชาย มีดบินคู่กายของนายโคตรเจ๋ง!”
หลี่จ้งซานขับรถเข้ามาใกล้ ด้านหน้าพวกเขาไม่มีหมาป่าน้ำแข็งโจมตีอีกแล้ว
“เรื่องนี้ต้องขอบคุณพี่ใหญ่ที่ยืนหยัดอยู่แนวหน้า ไม่อย่างนั้นพวกเราคงไม่ได้เก็บเกี่ยวมากมายขนาดนี้!”
เฉินหย่วนยิ้มอย่างถ่อมตัว
เฉินตง หลี่หลง และหลี่หู่ต่างมองเฉินหย่วนอย่างประหลาดใจ
เฉินหย่วนชะงักไปก่อน เกิดอะไรขึ้น? คำพูดเอาใจคนของฉันมีปัญหาตรงไหนหรือไง?
จากนั้นเขาก็เข้าใจทันที เจ้าของร่างเดิมไอ้สารเลวนั่นยังไม่ปลุกพลังก็วางท่าเสียขนาดนั้น พอปลุกพลังแล้วยังเก่งขนาดนี้ ไม่ยิ่งวางท่าหนักกว่าเดิมหรือไง?
ถ่อมตัว? ความถ่อมตัวมันคืออะไรวะ?
“แค่ก ๆ คนเราก็เปลี่ยนกันได้!”
เฉินตงยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่
เขากลัวจริง ๆ ว่าเสี่ยวหย่วนปลุกพลังแล้วจะไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ เดิมทีก็คิดว่าจะต้องเตือนเสี่ยวหย่วนให้ดี อย่าไปสร้างศัตรูทั่วทุกสารทิศ แต่ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวหย่วนจะเปลี่ยนไปก่อนแล้ว
ดูท่าความตายจะทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ การไปตู้โดยสารท้ายขบวนที่ถูกตัดทิ้งเที่ยวนี้ของเสี่ยวหย่วนคุ้มยิ่งกว่าเดิมเสียอีก!