ทั้งเจ็ดคนที่เพิ่งมาใหม่ต่างประหลาดใจมาก
โดยเฉพาะหวงเหว่ย ลูกตากลอกไปมาระหว่างสองพี่น้องหลี่หลงกับหลี่หู่ และโจวซานสือ
มิน่าล่ะ พวกนายถึงได้สุภาพกับพี่ฉิงขนาดนั้น
ที่แท้พี่ฉิงกับพี่หย่วนยังมีความสัมพันธ์แบบนี้นี่เอง!
แต่พี่ฉิงสกปรกขนาดนั้น พี่หย่วนชอบลงได้ยังไง?
「พี่สาม แล้วพี่ฉิงเป็นพี่สะใภ้หรือเปล่า?」
หนึ่งในสิบสามผู้พิทักษ์กระซิบถามโจวซานสือ
โจวซานสือถลึงตาใส่ทันที 「เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม」
พี่หย่วนไม่ใช่คนที่ควรไปหาเรื่อง ซูฉิงเองก็ไม่ต่างกัน
ผู้หญิงคนนั้นยิงหัวคนได้โดยสีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
แม้จะเข้าสู่เดือนที่ 9 หลังวันสิ้นโลกแล้ว
แต่ความเลือดเย็นที่ซูฉิงแสดงออกมาก็ยังเกินกว่าผู้หญิงปกติจะทำได้
กระสุนนัดที่ซูฉิงยิงระเบิดหัวเหลยจ้วงจ้วง เปลี่ยนความรู้สึกที่เฉินตงกับพวกอีกสามคนมีต่อเธอไปโดยสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้พวกเขาแค่คิดว่าผู้หญิงคนนี้ฉลาด แต่ตอนนี้กลับคิดว่าเธอเหี้ยมด้วย
ไม่เปลืองกระสุนแม้แต่นัดเดียว ไม่พูดพร่ำทำเพลง พอเหลยจ้วงจ้วงปรากฏตัวและหยิบ【ยาคลุ้มคลั่ง】ออกมา ซูฉิงก็ยิงระเบิดหัวทันที
เร็ว แม่นยำ เด็ดขาด!
「พี่สาม」หลินเซี่ยงหรงเดินเข้ามา 「เฉาจื่อยังไม่ยอมฟังคำเตือน พี่ไปเกลี้ยกล่อมเขาหน่อยไหม?」
สีหน้าโจวซานสือเย็นชาลงทันที 「ตอนนี้รู้แล้วว่าผิด แล้วก่อนหน้านี้มัวทำอะไรอยู่? ให้มันไสหัวไป ฉันไม่อยากเห็นหน้ามันอีก」
หลินเซี่ยงหรงยังยืนกราน 「พี่สาม ไปเองสักครั้งเถอะ เขาจะได้ตัดใจ」