คนที่จัดการศพกับเลือดไม่ได้ขึ้นไปยังตู้โดยสารชั้นบน แต่ลงไปยังโรงรถชั้นล่างแทน กลิ่นคาวเลือดที่ฟุ้งกระจายจึงไม่อาจขัดบรรยากาศฉลองของหลี่จ้งซานกับพวกพ้องได้เลย
เฉินหย่วนเพิ่งมาถึง หลี่จ้งซานก็ลากเขาไปนั่งข้างตัวทันที
「ในที่สุดนายก็มา ที่นั่งนี้ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้เลย เป็นไงบ้าง หัวหน้าทีมไม่ได้ลงโทษนายใช่ไหม?」
เฉินหย่วนส่ายหน้า 「หัวหน้าทีมยังมีเหตุผลอยู่ เรื่องนี้มีที่มาที่ไป แค่ดุฉัน ไม่ได้ลงโทษ」
จางชิงหยวนหัวเราะ 「พี่ซาน คุณกังวลเกินไปแล้ว ผมบอกแล้วไงว่าหัวหน้าทีมยุติธรรม เรื่องของพี่หย่วนเป็นการป้องกันตัวแล้วตอบโต้ชัด ๆ อย่าว่าแต่ในวันสิ้นโลกเลย ต่อให้เป็นก่อนวันสิ้นโลก พวกพี่ก็ยังได้รับการพิจารณาให้ลงโทษสถานเบาได้」
เฉินหย่วนชะงักไปเล็กน้อย ลำดับพลัง 2 เรียกฉันว่าพี่หย่วน ทั้งที่ฉันอยู่ลำดับพลัง 1 งั้นเหรอ?
หลี่จ้งซานหัวเราะลั่น 「น้องชาย นายก็ตกใจเหมือนกันเหรอ? บอกให้ก็ได้ ถึงหมอนี่จะดูแก่ แต่จริง ๆ ยังซิงอยู่เลย ปีนี้เพิ่งบรรลุนิติภาวะ」
「อายุ 18 เหรอ?」 คราวนี้เฉินหย่วนตกใจจริง ๆ
หน้าตาแบบนี้ ต่อให้บอกว่าอายุ 28 เขาก็เชื่อสนิทใจ
「ช่วยไม่ได้ ยีนมันเป็นแบบนี้」 จางชิงหยวนชินกับการถูกล้อเรื่องหน้าตาแก่เกินวัยมานานแล้ว 「ต่อไปพี่หย่วนเรียกผมว่าเสี่ยวจางก็ได้」
「น้องชาย ฟังนะ เสี่ยวจางเป็นสมบัติล้ำค่าของพวกเรา น้ำที่ใช้กันทั้งขบวนรถก็มาจากเขา ถ้าเขาเป็นอะไรไป พวกเราได้กระหายน้ำตายกันหมดแน่」
พูดจบ หลี่จ้งซานก็ส่งบุหรี่ให้เฉินหย่วนคาบ ก่อนช่วยจุดให้
เฉินหย่วนสูดควันเข้าไปอย่างชื่นใจ 「จะตัดน้ำไอ้พวกนั้นไปเลยดีไหม?」