เผย์โจวกำลังต่อสู้กับเซี่ยเจาอยู่ พลันได้ยินหมิงอันที่อยู่ไม่ไกลเอ่ยถากถางตนขึ้นมา จู่ ๆ ไฟโทสะไร้ที่มาก็พลุ่งขึ้นในใจ
เจ้าหมอนี่!
ไม่มีใครจัดการเขาบ้างหรือไร!
เผย์โจวไม่รู้ว่าจะมีใครจัดการหมิงอันหรือไม่ แต่เขารู้เพียงว่าตนประเมินฝีมือเซี่ยเจาต่ำเกินไป
เมื่อปราณกระบี่อันดุดันของเด็กหนุ่มพุ่งเข้าจู่โจม เขาก็ถอยกรูดไปหลายก้าว จึงหลบกระบี่นั้นได้อย่างหวุดหวิด ทว่าชายเสื้อยังถูกปราณกระบี่ของเซี่ยเจาฟันขาดไปชิ้นหนึ่ง
เผย์โจวสีหน้าเคร่งขรึม มือที่กำกระบี่สั่นน้อย ๆ เพราะถูกปราณกระบี่อันดุดันของเซี่ยเจาสะเทือนจนชาเมื่อครู่
ประมาทไปแล้ว! เผย์โจวคิด
เดิมทีนึกว่าเซี่ยเจาเป็นเพียงบุรุษรูปงามไร้ฝีมือ คิดไม่ถึงว่าความสามารถของเขาจะรับมือยากกว่าที่ตนคาดไว้เสียอีก
ชั่วพริบตาต่อมา เผย์โจวก็เอ่ยขึ้นว่า “กระบี่ชิงหลานของศิษย์พี่เซี่ยฝึกได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ฝีมือกระบี่ของเราสูสีกัน หากสู้ต่อไปก็ไม่รู้ว่าจะยืดเยื้อถึงเมื่อใด มิสู้ต่อจากนี้วัดกันด้วยฝีมือของตนเองเป็นอย่างไร?”
สูสีงั้นหรือ?
หมิงอันที่อยู่อีกฟากได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกว่าเผย์โจวเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าที่คิด!
ถุย!
สูสีอะไรกัน!
แซ่เผยคนนี้พูดจาเหลวไหลทั้งนั้น เมื่อครู่เขาเห็นชัด ๆ ว่ามืออีกฝ่ายสั่นเพราะถูกสะเทือนจนชา
สูสีกับผีน่ะสิ!
ขณะที่หมิงอันกำลังจะอ้าปากเปิดโปงเจตนาร้ายของเผย์โจว ก็ได้ยินเซี่ยเจาที่อยู่ไม่ไกลตอบว่า “ได้”
หมิงอันเดือดดาลจนแทบทำอะไรไม่ถูก!