ยุคเจ็ดสิบ: ลูกสาวคนเดียวของบ้านลู่เอ้อ

ตอนที่ 17 ลงแช่กระชอนรอปลาในลำธาร

7 นาที· 1.5K คำ

ช่วงนี้หน่อไม้ขึ้นเยอะ บนภูเขายังมีป่าไผ่ผืนใหญ่ หน่อไม้จึงผุดขึ้นมาไม่หยุดราวกับไม่ต้องเสียเงินสักบาท

พอถึงกำหนดให้อาหารปลาในรอบสามวัน ยายลู่ก็ชวนตาลู่ขึ้นเขา ทุกวันทั้งคู่จะสะพายกระบุงไปตั้งแต่เช้าตรู่ แล้วกลับบ้านตอนเที่ยงพร้อมหน่อไม้เต็มกระบุง

คนหนึ่งปอกเปลือก อีกคนหั่นเป็นแว่น พอตกบ่ายก็ทยอยนำหน่อไม้ไปต้ม กรอง แล้วเรียงแผ่ลงในตะแกรง นำไปตากแดดจัด

เพียงสามวัน หน่อไม้ต้มเหล่านี้ก็จะแห้งสนิทจนสูญเสียน้ำหมด

จากนั้นบรรจุลงกระสอบป่านเก็บไว้ กินได้นานตลอดฤดูหนาว

เนื้อที่ลู่เอ้อซื้อกลับมา ยายลู่หั่นเป็นชิ้นแล้วนำไปผัดกับหน่อไม้ รสหอมสดชื่นของทั้งสองอย่างเข้ากันได้อย่างลงตัว

มื้อเที่ยงแบ่งเป็นสองโต๊ะ หวังอวี้เฟินกับซ่งอวี่พาเด็ก ๆ นั่งโต๊ะหนึ่ง ส่วนผู้ใหญ่ที่เหลือนั่งอีกโต๊ะ

ระหว่างกินข้าว ลู่หยานกระซิบปรึกษาเซียงเยว่เรื่องไปจับปลาที่ลำธารตอนบ่าย

หลายวันก่อนมีฝนตกหนักในตอนกลางคืน ระดับน้ำต้นน้ำเพิ่มสูงขึ้นมาก เมื่อวานกระแสน้ำซัดคันกั้นน้ำพังไปบางส่วน ทำให้ระดับน้ำในลำธารของหมู่บ้านสูงขึ้นด้วย

เช้านี้มีเด็กหลายคนถือกระชอนไปจับปลา เห็นแล้วลู่หยานก็รู้สึกคันไม้คันมืออยากไปจับบ้าง

แต่เธอเพิ่งสอบได้ที่สองมา จึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะตั้งใจเรียนและทำการบ้านให้ดี!

เธอเลยตื่นแต่เช้ามาท่องหนังสือเรียน พอทำงานที่ครูมอบหมายเสร็จแล้ว บ่ายวันนี้กับพรุ่งนี้ก็จะได้เล่นอย่างเต็มที่

เดิมทีเธอนัดกับหนานหนานและหวนหวนไว้ แต่เพราะเซียงเยว่มาถึง กลุ่มสามคนจึงเพิ่มสมาชิกเข้ามาอีกหนึ่งคน

ลู่หยานไม่อยากพาตุนตุน จ้วงจ้วง รวมถึงพี่น้องเซี่ยงเทาไปด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป