“ยายลู่ ทำอะไรน่ะ! ไข่แค่สองสามฟองเอง พวกเราถึงกับไม่มีสิทธิ์กินเลยหรือไง!”
ตาลู่เอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศกระอักกระอ่วน ยายลู่จึงฉวยโอกาสวางจานลง แล้วหยิบตะเกียบคีบไข่เข้าปาก
ทันทีที่ไข่เข้าปาก กลิ่นหอมละมุนของไข่ก็อบอวลไปทั่วปาก ไข่ที่ลูกสะใภ้ซื้อมา หอมจริง ๆ!
ถ้าซ่งอวี่รู้ว่าเธอคิดแบบนี้ คงต้องกลอกตามองบนแน่ ๆ
ไม่ใช่ไข่ที่ลูกสะใภ้ซื้อหอมอะไรหรอก แต่เป็นไข่ที่ไม่ต้องควักเงินตัวเองซื้อต่างหากถึงจะหอม
วันนี้คอมมูนจะส่งรถมาขนข้าวส่วนที่ต้องส่งรัฐ ลู่เอ้อกินข้าวเช้าเสร็จก็ไปที่ทำการของหมู่เพื่อรอ
เพิ่งเก้าโมงกว่า ๆ เสียงรถบรรทุกคันใหญ่ก็ดังครืนมาจากข้างนอก
เด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งได้ยินเสียงรถบรรทุก ต่างพากันไปยืนริมถนนเพื่อดู
ในชนบทสมัยนี้ แม้แต่จักรยานก็ยังหายาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรถบรรทุกคันใหญ่ที่ใช้ขนข้าวส่งรัฐ
พอเด็ก ๆ เห็นรถบรรทุกแล่นเข้ามาในหมู่ ก็ร้องโวยวายอย่างตื่นเต้น
หัวหน้าหมู่เรียกชายหนุ่มวัยกำลังวังชามาสิบกว่าคน พอรถบรรทุกมาถึงก็รีบให้พวกเขาช่วยกันยกข้าวเปลือกลงมา
คอมมูนจะขนข้าวส่งรัฐจากหมู่ที่อยู่ใกล้ไปยังหมู่ที่อยู่ไกล หมู่บ้านเฟิงซานมีทั้งหมดแปดหมู่
หมู่ที่ตระกูลลู่อาศัยอยู่คือกองพลดาวแดง ซึ่งอยู่ใกล้คอมมูน จึงได้ขนข้าวส่งรัฐก่อน
หลังจากขนข้าวของกองพลดาวแดงเสร็จ รถบรรทุกก็ต้องกลับไปที่คอมมูนเพื่อถ่ายข้าวลงก่อน แล้วค่อยไปหมู่ถัดไป
มณฑลชวนหนานต้องส่งข้าวส่วนที่เป็นของรัฐปีละสองครั้ง ครึ่งปีแรกส่งข้าวสาลี ส่วนครึ่งปีหลังส่งข้าวโพดกับข้าวเปลือก
ส่วนพืชเศรษฐกิจอื่น ๆ อย่างเมล็ดเรพซีดกับถั่วลิสง จะให้หมู่เก็บเกี่ยวพร้อมกัน จากนั้นเก็บเมล็ดพันธุ์ไว้สำหรับปีหน้าและส่วนที่ชาวบ้านจะกินเอง ที่เหลือจึงส่งให้คอมมูน