ตอนที่ยายลู่รังแกซ่งอวี่ ลู่เอ้อเคยแอบถามเธอว่าอยากแบ่งแยกครอบครัวไหม
ถ้าอยากแบ่งแยกครอบครัว เขาจะไปบอกพ่อแม่เอง บอกว่าเป็นความคิดของเขา
ซ่งอวี่ส่ายหน้าปฏิเสธ บอกว่าไม่อยากทำให้ลู่เอ้อลำบากใจ ทำเอาลู่เอ้อซาบซึ้งจนขอบตาแดงก่ำ โอบกอดซ่งอวี่ออดอ้อนอยู่พักใหญ่
เรื่องนี้ทำให้เธอนึกถึงประโยคหนึ่งจากชาติก่อน
คนที่หมดหน้าพักหน้าตัวกับความรัก คือสินสอดที่ดีที่สุดของผู้ชาย!
เหตุผลที่แต่งงานนั้นง่ายมาก เธอไม่อยากอยู่ในค่ายเย่วชิง และไม่อยากลงนาใช้แรงงานทุกวัน
แต่การแต่งกับลู่เอ้อกลับเป็นการตัดสินใจที่มาจากทั้งเหตุผลและความรู้สึก
ลู่เอ้อตามจีบเธออยู่นานถึงหนึ่งปี ตลอดปีนั้นไม่ว่าเธอจะทำหน้าเย็นชาใส่ หรือโกรธจนด่าเขา อีกฝ่ายก็ยังมุ่งมั่นในเป้าหมาย ไม่เคยถอยแม้แต่ครั้งเดียว
แรกเริ่มซ่งอวี่คิดว่าลู่เอ้อแกล้งทำ จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ยินลู่เอ้อต่อว่าพ่อแม่ที่ลำเอียงเข้าข้างพี่ชายใหญ่ เธอถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้แม้จะซื่อตรง แต่ก็ไม่ได้โง่เขลา
ขอแค่เธอปรับเปลี่ยนเขาอีกสักหน่อย คอยปลูกฝังแนวคิดสังคมสมัยใหม่ให้มากขึ้น สักวันเขาก็จะกลายเป็นสามีในอุดมคติของเธอ
ดูเหมือนซ่งอวี่จะเดิมพันถูกจริง ๆ!
เมื่อเห็นท่าทีของลู่เอ้อในตอนนี้ เธอก็พอใจอย่างที่สุด
ต่อให้ในอนาคตอีกฝ่ายตามเธอเข้าเมือง ด้วยข้อจำกัดด้านการศึกษาและวิสัยทัศน์ คงหาเงินได้ไม่มาก ขอแค่ดูแลบ้าน ดูแลลูกสาวและเธอให้ดีก็พอแล้ว!
อีกอย่าง เธอยังมีความทรงจำจากชาติก่อนอยู่บ้าง สำหรับเธอแล้ว การหาเงินเป็นเรื่องง่ายมาก