ยุคเจ็ดสิบ: ลูกสาวคนเดียวของบ้านลู่เอ้อ

ตอนที่ 8 ชานชาป่น

7 นาที· 1.6K คำ

ในที่สุด ลู่หยานก็ถูกซ่งอวี่รั้งตัวไว้ที่บ้าน ไม่ได้ไปจับปลาไหลนากับปลาไหลในนาเหมือนคนอื่น ๆ

ใกล้เปิดเทอมแล้ว แต่การบ้านปิดเทอมฤดูร้อนของลู่หยานยังทำไม่เสร็จ ซ่งอวี่ยกเก้าอี้กับโต๊ะไปไว้ในลานบ้าน แล้วนั่งเป็นเพื่อนเธอทำการบ้าน

การบ้านของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่งง่ายมาก สำหรับลู่หยานแล้ว แป๊บเดียวก็ทำเสร็จ

แต่เด็ก ๆ ย่อมซุกซนและอยากเล่น ทำให้เธอนั่งนิ่งไม่ได้ จึงต้องมีซ่งอวี่คอยจับตาอยู่ข้าง ๆ

พอลู่หยานทำการบ้านที่กำหนดเสร็จ ซ่งอวี่ก็ดูนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้สิบโมงครึ่งแล้ว อีกชั่วโมงครึ่งก็เลิกงาน เมื่อคนบ้านลู่กลับมาก็ได้เวลากินมื้อกลางวันพอดี

ตอนเช้ายายลู่ต้มโจ๊กใส่หม้อใหญ่ไว้ กินได้ทั้งวัน

ซ่งอวี่แค่ผัดผักเพิ่มอีกจาน พอทุกคนกลับมาก็ค่อยเอาแป้งทอดลงกระทะอุ่นก็พอ

ผักที่มีมากที่สุดในฤดูกาลนี้คือผักบุ้ง บวบ แตงกวา ฟักเขียว และพวกผักตระกูลแตงต่าง ๆ กินกันไม่ทัน ที่เหลือก็เอาไปเลี้ยงหมู

บ้านลู่ไม่มีผักเหลือกินไม่หมดหรอก ต่อให้มี พี่ใหญ่ลู่ก็ขนกลับเข้าเมืองไปหมดแล้ว

ซ่งอวี่เด็ดแตงกวามาสามลูก ล้างให้สะอาดแล้วหั่นเป็นแท่ง เตรียมเอาไปยำ

จากนั้นก็เด็ดผักบุ้งหนึ่งกำจากแปลงผักส่วนตัวหน้าบ้าน

เธอให้ลู่หยานช่วยเด็ดผักด้วยกัน แล้วล้างให้สะอาดก่อนวางพักไว้บนกระด้งให้สะเด็ดน้ำ จากนั้นหยิบกระเทียมสองกลีบมาหั่นเป็นแว่น ไว้ใส่ตอนผัดผักบุ้งให้หอมขึ้น

พอถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง เห็นว่าใกล้เวลาแล้ว ซ่งอวี่ก็เข้าไปในครัว ก่อไฟอุ่นกระทะ

พอกระทะร้อนก็เทน้ำมันลงไป ใส่กระเทียมแผ่น แล้วเทผักบุ้งจากกระด้งลงกระทะ

พอผักบุ้งใกล้สุกก็เติมเกลือลงไปนิดหน่อยให้มีรสเค็ม ไม่ถึงสิบนาที ผักบุ้งผัดก็เสร็จพร้อมยกลงจากเตา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป