ไม่ต้องทำอาหารเย็น แถมยังมีเนื้อกระต่ายให้กินฟรี ลู่เอ้อย่อมเต็มใจอยู่แล้ว
ซ่งอวี่เป็นครูประจำชั้น นอกจากสอนหนังสือแล้ว ยังต้องคอยจัดการความขัดแย้งระหว่างนักเรียนด้วย
เช้านี้นักเรียนชายในชั้นของเธอทะเลาะกับเด็กจากชั้นอื่น หลังจัดการเรื่องเรียบร้อย เธอก็เหนื่อยใจแทบแย่ แถมช่วงบ่ายยังต้องสอนวิชาภาษาจีนอีกหนึ่งคาบ
ไม่คิดว่าพอเลิกงานแล้ว ยังต้องมาจัดการเรื่องของลูกสาวอีก เธอจึงตั้งใจกลับบ้านไปทำบะหมี่กิน จะได้ประหยัดทั้งเวลาและแรง
สองสามีภรรยาสูงวัยทำอาหารของพวกเขาเองแล้ว เธอก็ย่อมได้พักสบาย ๆ
ก่อนแบ่งแยกครอบครัว เพราะที่บ้านมีคนคอยดูแลไก่กับเป็ด ซักผ้า ทำอาหาร และทำความสะอาด ซ่งอวี่จึงอดทนกับยายลู่มาได้หลายปี
นอกจากนี้ คะแนนแรงงานจากการลงแปลงของลู่เอ้อเท่านั้นที่นับเข้ากองกลาง ส่วนคะแนนแรงงานจากการทำหน้าที่ผู้บันทึกคะแนนแรงงาน เขาเก็บไว้เองทั้งหมด
เมื่อบวกกับเงินเดือนของซ่งอวี่ที่เธอเก็บไว้กับตัวเองทั้งหมด ครอบครัวของพวกเขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน
ตอนกินข้าว ยายลู่ทำหน้าบึ้งตึงตลอดมื้อ ซ่งอวี่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงคีบเนื้อกระต่ายให้ลู่หยานไม่หยุด
จะบอกว่าฝีมือทำอาหารของยายลู่ดีเลิศก็คงเป็นไปไม่ได้...
จานเนื้อกระต่ายนี้มีพริกช่วยชูรสชาติเป็นหลัก ส่วนเนื้อกระต่ายก็นุ่มละมุนเด้งสู้ฟัน!
กินข้าวเสร็จ ลู่เอ้อก็อาสาล้างจาน
ซ่งอวี่หยิบไม้กวาดขึ้นมาเตรียมกวาดพื้น แต่ลู่หยานกลับแย่งไป
“แม่เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว หนูกวาดเองนะ”
เห็นสีหน้าของลูกสาวที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใสปนกระอักกระอ่วน ซ่งอวี่ก็ยิ้มพลางพยักหน้า “ได้ งั้นรบกวนเสี้ยวหยานด้วยนะ”