ฉินฉินมาที่กองพลดาวแดงช้ากว่าซ่งอวี่สองปี หลังจากมาได้ไม่นาน เธอก็คบหากับหนุ่มคนหนึ่งในคอมมูน
พ่อของคนรักเธอเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการพลเรือนของคอมมูน หลังจากทั้งสองแต่งงานกัน ครอบครัวก็หาทางให้เธอได้มาสอนหนังสือที่โรงเรียนประถมของกองพลดาวแดง
เดิมทีเธออยากไปสอนที่โรงเรียนมัธยมต้นของคอมมูน แต่เพราะมีวุฒิการศึกษาแค่มัธยมต้น ต่อให้มีเส้นสายก็ฝากเข้าไปไม่ได้
จึงต้องลดความคาดหวังลง แล้วมาสอนที่โรงเรียนประถมในหมู่บ้านแทน
เพราะอย่างนั้น เธอจึงไม่เห็นหัวคนในหมู่บ้านและเด็ก ๆ ในหมู่เอาเสียเลย
นอกจากนี้ เธอยังลำเอียงเข้าข้างเด็กผู้ชาย มักผ่อนปรนให้เด็กชายในห้องเรียนมากกว่า
ซ่งอวี่เป็นคนดังในค่ายเย่วชิง เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มเย่วชิงสองรุ่นแรกที่ลงชนบท และแต่งงานหลังจากอยู่ที่กองพลดาวแดงได้ปีสองปี
ตอนที่ทุกคนคิดว่าเธอคงกลายเป็นหญิงชนบทไปตลอดชีวิต เธอกลับมีคุณสมบัติสอบเป็นครูโรงเรียนมัธยมต้นของคอมมูนได้เพราะแต่งงาน
นับแต่นั้นมาเธอก็ไม่ต้องทำงานเกษตรอีก กลายเป็นคุณครูที่ผู้คนเคารพนับถือ
ฉินฉินรู้จักซ่งอวี่ ตอนที่เธอเลิกงานกลับคอมมูน ก็มักเห็นซ่งอวี่ปั่นจักรยานกลับจากที่ทำงาน
ปกติลู่หยานมีลู่เอ้อไปรับไปส่ง อีกทั้งยังไม่ได้เรียนอยู่ห้องของเธอ
ฉินฉินจึงไม่รู้เลยว่าลู่หยานเรียนประถมมาปีกว่าแล้ว และเด็กคนนั้นเป็นลูกสาวของซ่งอวี่……
——
หลังจากซ่งอวี่เข้ามาในห้อง เธอกวาดตามองลู่หยาน เมื่อแน่ใจว่านอกจากหน้าผากแล้ว ไม่มีแผลถลอกหรือเลือดออกตรงไหนอีก หัวใจที่แขวนค้างอยู่ถึงค่อยคลายลงเล็กน้อย
“คุณครูคะ เวลาตำรวจตัดสินคดียังต้องพิจารณาที่มาที่ไปของเรื่อง แล้วค่อยลงโทษตามข้อเท็จจริง”