วันที่สอง เป็นไปตามที่ทุกคนคาดไว้ เลขาพรรคหมู่บ้านกับหัวหน้าหมู่ยกหมู่ลวโกวขึ้นมาเป็นตัวอย่าง ตักเตือนคนทุกเพศทุกวัยในกองพลดาวแดง
ห้ามทอดทิ้งพ่อแม่ ห้ามปัดความรับผิดชอบให้คนอื่น ไม่เช่นนั้นจะส่งให้เจ้าหน้าที่จัดการ ถูกขังในสถานีตำรวจสิบวันแปดวัน
การประชุมใหญ่จบลงในเวลาเพียงสิบกว่านาที แต่หลังจากนั้นสวัสดิการของผู้สูงอายุในหมู่บ้านก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แต่ผู้สูงอายุที่ลูกชายกับลูกสะใภ้ไม่กตัญญู ต่อให้หัวหน้าหมู่ตักเตือนแล้ว ชีวิตก็ยังลำบากเหมือนเดิม
ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังให้ข้าวกิน ไม่ได้ปล่อยให้อดตาย ต่อให้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้
หลังเลิกประชุม ลู่เอ้อก็ไปทำงานตามปกติ ตั้งใจจดคะแนนแรงงาน
ใครจะคิดว่าตอนเย็นที่ไปรับลูกสาวหลังเลิกเรียน เขากลับถูกครูเรียกไว้...
เขาคิดว่าลู่หยานทำผิดในห้องเรียน ครูถึงได้ให้เธออยู่ต่อหลังเลิกเรียน
ใครจะรู้ว่าผ่านไปยี่สิบนาที เด็กหลายคนกลับเดินเข้ามาพร้อมผู้ปกครอง ใบหน้าฟกช้ำดำเขียว...
หนานหนานเดินนำมาเป็นคนแรก พาคุณย่าเป่ยอากุ้ยเข้ามาในห้อง
ด้านหลังมีหวนหวนกับแม่ของเธอ อู๋อินฮวา
ส่วนคนสุดท้ายคือหลี่จวินกับหลอเจี้ยน ผู้ปกครองที่ทั้งคู่เรียกมาคือยายหลอกับยายหลี่
เห็นท่าทางเช่นนี้ ลู่เอ้อก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาดึงลู่หยานเข้ามา ตรวจดูตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหยุดสายตาที่หน้าผากกับแขนของเธอ
ตอนมารับลูกสาว แสงในห้องค่อนข้างมืด เขาจึงไม่ทันสังเกตว่าหน้าผากเธอบวมแดง และแขนขวามีรอยช้ำ
ในห้องทำงานมีครูนั่งอยู่สองคน เป็นครูประจำชั้นของชั้นประถมศึกษาปีที่สอง ห้องหนึ่ง กับชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ ห้องสอง