เฉินม่านเดินผ่านห้องโถงที่เต็มไปด้วยข้าวของ ก่อนเข้าไปในห้องครัว ตรงกลางมีผนังกั้นแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ด้านขวาเป็นห้องครัว ส่วนด้านซ้ายมีประตูปิดอยู่ น่าจะเป็นห้องน้ำ
พอเข้าไปก็เห็นเตาไฟ ด้านหลังเป็นตู้เก็บชาม ข้าง ๆ มีโอ่งใส่น้ำ
เฉินม่านหยิบกะละมังเหล็กจากใต้ตู้ ตักน้ำมาสองขัน กดปั๊มน้ำยาล้างจานที่ตัวขวดดำคล้ำ แล้วลงมือล้างชาม
เธอเปิดตู้เก็บชามออกดู มีสามชั้น ชั้นบนสุดมีของหลายอย่างใส่ถุงพลาสติกสีแดง น้ำเงิน ดำ และขาว เฉินม่านไม่รู้ว่าคืออะไร ชั้นกลางมีชามกระเบื้องสีขาวอยู่ไม่กี่ใบกับถาดเหล็กใบใหญ่
ชั้นล่างวางไหกระเบื้องสีดำใบหนึ่ง ข้างในมีเนื้อสีขาว คงเป็นมันหมูเจียว นอกจากนี้ยังมีซีอิ๊วกับน้ำส้มสายชูหลายขวด ปากขวดสกปรก และกระปุกเกลือกระเบื้องสีดำอีกใบ
ถึงจะเป็นยายแท้ ๆ ของตัวเอง แต่ก็ต้องพูดตามตรงว่าสุขอนามัยค่อนข้างแย่
เข้าใจได้ แต่จะรังเกียจไม่ได้ ยายอายุมากแล้ว ไม่ค่อยมีแรงเก็บกวาด เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ ยังมีเธออยู่ทั้งคน รับรองว่าจะทำให้บ้านสะอาดเอี่ยม
ตอนเก็บกวาด เธอถึงได้เจอเตาแม่เหล็กไฟฟ้ากับหม้อหุงข้าวที่ซ่อนอยู่มุมห้อง ของพวกนี้คงเป็นแม่ซื้อมา แต่ยายไม่เคยใช้เลย
จู่ ๆ ก็ปวดเข้าห้องน้ำ เฉินม่านจึงเปิดประตูด้านหลังห้องครัว เธอจำได้ลาง ๆ ว่าห้องน้ำอยู่ทางนี้
แสงสว่างไม่ค่อยดีนัก เธอมองเห็นสวิตช์ไฟแบบเก่าติดอยู่บนบานประตู
เธอใช้เป็น พอกดลง ไฟก็สว่างขึ้น
คอกหมูเก่าที่เลิกใช้แล้วกับส้วมหลุม
เฉินม่านหลับตาลง ไม่อยากมองให้ชัด แล้วค่อย ๆ เข้าห้องน้ำอย่างระมัดระวัง โชคดีที่เมื่อครู่เธอเก็บกระดาษทิชชูใส่กระเป๋าไว้แล้ว พอมองไปฝั่งตรงข้ามก็เห็นถุงพลาสติกแขวนอยู่บนผนัง ข้างในเป็นกระดาษชำระหยาบ ๆ แบบนั้น
เธอไม่กล้าใช้ กลัวจะป่วย
จัดการธุระเสร็จ เธอก็รีบออกมาแล้วปิดประตู
เธอวางกระเป๋าเดินทางไว้ในห้องโถงก่อน พอเดินผ่านก็ร้องเรียกยายอีกครั้ง
“คุณยายคะ หนูจะขึ้นไปดูข้างบน แล้วก็ทำความสะอาดสักหน่อยนะคะ”
“ได้เลย”
บันไดขึ้นชั้นบนอยู่พ้นห้องโถงไป ต้องเดินตามระเบียงด้านนอกไปทางขวา ตรงนั้นมีบันไดไม้เนื้อแข็งกว้างขวางอยู่ชุดหนึ่ง