หลิวซงหัวใจเต้นรัวจนอดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้าไปยังทิศทางนั้น ทว่าอยู่ ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้า ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะตกตะลึงอย่างถึงที่สุด
ตอนยังหนุ่ม เขาเกเรเหลวไหล ไม่เอาถ่าน หากภายหลังไม่ได้ถูกผู้ใหญ่เข้มงวดกวดขัน เกรงว่าคงไม่มีวันประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้
ครั้งนั้นเขาเป็นคุณชายเจ้าสำราญตัวจริง เคยรังแกชาวบ้านไปไม่น้อย ช่างปักผ้าในตรอกหลินสุ่ยคนนั้น เขาจดจำได้มานาน กระทั่งเคยคิดจะหาเรื่องนางอยู่หลายครั้ง
ต่อมาถูกอาของเขาบังคับให้ไปทำการค้า ความคิดเหล่านั้นจึงค่อย ๆ เลือนหายไป
แต่ใบหน้าที่คุ้นเคยนี้กลับปรากฏอยู่ข้างกายฮ่องเต้แคว้นเซิ่ง
เขาไม่มีทางจำผิดแน่!
ตอนแรกเขาคิดไม่ออกว่าเรื่องนี้มีสาเหตุมาจากอะไร แต่เขาเคยผูกไมตรีกับรัชทายาทแห่งแคว้นจิ่น แผนลอบสังหารของรัชทายาทมีเพียงคนสนิทไม่กี่คนที่รู้ และหลิวซงก็คือหนึ่งในนั้น
เวลาผ่านมาสามปีแล้ว คนที่รัชทายาทส่งไปไม่มีใครกลับมาเลย เกรงว่าคงลืมเรื่องนี้ไปนานแล้ว
หากเขาจำใบหน้านี้ไม่ได้ เกรงว่าคงนึกไปไม่ถึงเรื่องนั้น
รัชทายาทเลิกล้มแผนการนี้ไปแล้ว แต่เขาสามารถใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้
เมื่อนึกถึงตรงนี้ หัวใจของหลิวซงก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น
ฮ่องเต้แคว้นเซิ่งต้องไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของนางแน่ ขอเพียงเขาเปิดโปงเรื่องนี้ เขาก็จะมีความดีความชอบในการคุ้มกันฮ่องเต้! ไม่ต้องกลุ้มใจอีกว่าจะหาทางส่งของกำนัลอย่างไร ฮ่องเต้ย่อมมองเขาแตกต่างจากผู้อื่น
หลิวซงตื่นเต้นจนอดสั่นไม่ได้
รอบตัวพวกเขามีองครักษ์ติดตามอยู่เป็นกลุ่ม คอยระแวดระวังอย่างยิ่ง หลิวซงเข้าไปใกล้ไม่ได้ ได้แต่มองฮ่องเต้กับช่างปักผ้าคนนั้นพูดคุยกัน สีหน้าของฮ่องเต้ผ่อนคลายอ่อนโยน ดูรักใคร่นางเป็นอย่างมาก