เผยหวนไม่เข้าใจเจตนาของเว่ยอวี่ในตอนแรก จนกระทั่งเขาพบตั๋วเงินจำนวนมากกับแผนที่ที่วาดอย่างลวก ๆ แผ่นหนึ่งในห้อง
ไม่จำเป็นต้องดูให้เข้าใจทั้งหมด แค่เห็นทิศทางที่ลูกศรวาดไว้ ก็รู้จุดประสงค์ของคนวาดได้แล้ว — ออกจากวังหลวง
เผยหวนสีหน้าเคร่งขรึมลง เขากำแผนที่ในมือจนเกิดรอยพับลึก
มุมปากพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูสมบูรณ์แบบ ทว่ากลับไร้แววขบขัน เขาสั่งเสียงเบาว่า “ขนของทุกอย่างไปให้หมด”
“รับทราบ!” องครักษ์เงาตอบรับอย่างรวดเร็ว ก่อนหันหลังออกไปส่งสัญญาณเรียกคนมาช่วย
ไม่ใช่ว่าเขาไร้ความสามารถ แต่สมบัติล้ำค่าในห้องนี้ ต่อให้ขนคนเดียวจนฟ้ามืดก็ยังไม่หมด
·
เว่ยอวี่ไม่รู้เลยว่าจิตใจของเผยหวนค่อย ๆ ดำมืดขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอถึงกับรู้สึกผิดอยู่บ้างที่ปิดบังเขาและสะสมสมบัติล้ำค่าไว้มากขึ้นเรื่อย ๆ
อาการของคนรู้สึกผิดคือการเอาอกเอาใจเผยหวนเป็นพิเศษ ชอบออดอ้อนอยู่บ่อย ๆ พอตกกลางคืนก็ยิ่งเป็นฝ่ายรุกอย่างเต็มที่
เผยหวนซ่อนแผนร้ายไว้ในใจ ส่วนบนใบหน้าเพียงยิ้มโดยไม่พูดอะไร ทั้งยังยอมรับทุกสิ่งที่เธอหยิบยื่นให้
·
โลกทั้งใบของเว่ยอวี่พังทลายลงแล้ว
สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าเธออุตส่าห์สะสมสมบัติมาเกือบสามปี แต่กลับหายวับไปในชั่วข้ามคืน
หายเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย ราวกับสลายไปในอากาศ
เธอหลับตาลงอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนเปิดประตูเข้ามาใหม่อีกครั้ง แล้วมุดลงไปค้นใต้โต๊ะ สุดท้ายก็ประสานมืออธิษฐานขอให้ฝันร้ายรีบจบลงเสียที
แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้น สมบัติล้ำค่าที่เธอภาคภูมิใจ ทรัพย์สินที่มากพอจะทำให้เธอกินดีอยู่ดีไปได้ถึงสามชาติหลังแสร้งตาย กลับหายไปหมดในชั่วข้ามคืน