เว่ยอวี่ไม่เคยเป็นคนรักษาคำพูดอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้เสิ่นจืออี้ไม่มีแรงจะขัดขืนแม้แต่น้อย
ดวงตาของเสิ่นจืออี้พร่ามัว ใบหน้าแดงระเรื่อ แม้แต่โคนหูก็แดงก่ำ ถูกเธอจูบหยอกครั้งแล้วครั้งเล่า จนดูเหมือนลืมไปแล้วว่าต้องขัดขืน
ในที่สุด เมื่อค่ำคืนผ่านไปได้ครึ่งหนึ่ง หน่วยช่วยเหลือก็หาเจอและพาองค์รัชทายาทที่บาดเจ็บ แต่ริมฝีปากแดงระเรื่อกลับไปยังจวน
นับจากตอนที่พวกเขาตกหน้าผาลงมาเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วยาม เว่ยอวี่นึกว่าอย่างน้อยก็คงต้องรอจนฟ้าสางกว่าจะมีคนตามมาพบ ที่แท้ฮ่องเต้ทรงพิโรธเมื่อทรงทราบเรื่องมือสังหาร จึงส่งองครักษ์ติดตามพระองค์ออกมาทั้งหมด
เหตุการณ์หมีดำสองตัวกับมือสังหารพัวพันกัน ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าต้องมีแผนการใหญ่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแน่นอน
ได้ยินว่าฮ่องเต้ทรงกริ้วอย่างหนัก ถึงกับมีพระบัญชาให้สืบสวนเรื่องนี้อย่างละเอียด
เนื่องจากเสิ่นจืออี้นับเป็นผู้เสียหายรายใหญ่ที่สุดในเรื่องนี้ ฮ่องเต้จึงไม่เพียงไม่ทรงสงสัยเขา แต่ยังพระราชทานสิ่งของมากมายเพื่อปลอบขวัญด้วย
ลูกน้องของเสิ่นจืออี้เข้ามารายงานว่า ทางกององครักษ์จินอูมีความคืบหน้าแล้ว และสาวไปถึงขุนนางหลายคนที่สนิทสนมกับองค์ชายรอง