เธอคิดเรื่องนี้ได้ชัดเจนดี งานทั้งหมดที่ฉินมู่ทำให้เมื่อครู่ถือเป็นค่าตอบแทนได้ก็จริง แต่เธอไม่เคยคิดจะคบกับฉินมู่เลย
เธอจนก็เรื่องหนึ่ง ฉินมู่ก็จนเหมือนกัน ถ้าคบกันจริง ๆ ก็มีแต่จะจนซ้ำจน ชีวิตมองเห็นปลายทางได้ตั้งแต่วันนี้
เดิมทีก็แทบจะประคองตัวไม่ไหว แถมยังจนจนเปราะบาง หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาสักนิด ทั้งสองคนคงได้ถือชามแตกไปนั่งขอทานอยู่ข้างถนน
ฉินมู่ก้มตาลงต่ำ มุมปากเหยียดตรง ดูคล้ายสุนัขที่ไม่ได้กินกระดูก
เว่ยอวี่โยนโทรศัพท์ให้เขา «คุณย่ากำลังจะกลับมาแล้ว คุณกลับไปเถอะ»
ฉินมู่ไม่มีปฏิกิริยาในทันที ราวกับไม่ได้ยินที่เธอพูด เขาเป็นแบบนี้เสมอ ไม่เคยโต้เถียงเธอ แต่พอเจอเรื่องที่เธอขอให้ทำแล้วไม่อยากทำ ก็จะทำเป็นหูหนวกตาบอด
เว่ยอวี่หันไปถลึงตาใส่เขา
ฉินมู่ถึงยอมเดินออกไปอย่างไม่เต็มใจ พอออกจากบ้านก็พบหญิงชราหิ้วมะเขือยาวที่เพิ่งเด็ดมาอยู่หลายลูกพอดี
«คุณย่า» ฉินมู่เอ่ยเสียงเบา
หญิงชรามองเขาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะตอบรับอย่างเสียไม่ได้
เมื่อก่อนหญิงชราไม่ได้ปฏิบัติต่อฉินมู่เช่นนี้ เพียงแต่ต่อมาเด็กทั้งสองโตขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ ๆ นางก็ฉุกคิดได้ว่าเจ้าเด็กฉินมู่ชอบมาวนเวียนอยู่ข้างลูกสาวของนาง ใจคอไม่บริสุทธิ์ จึงมองเขาอย่างไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด