พอเงินเข้าบัญชี เว่ยอวี่ก็หยุดเล่นเกมในมือถือทันที จากนั้นตั้งมือถือพิงกำแพงให้เห็นชัด ๆ ว่าตัวเองไม่ได้กำลังเล่นมือถืออยู่
เธอใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง เพราะไม่อยากขยับ จึงแค่เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย พลางเอ่ยเสียงอ่อนว่า “พี่คะ พี่หล่อจริง ๆ เลย”
จิ่นวั่งแค่นหัวเราะ ก็แค่คนเห็นแก่เงินนี่เอง ให้เงินน้อยก็ทำเหมือนเขาเป็นก้อนหิน ไม่สนใจไยดี พอให้เงินมากหน่อยถึงนึกขึ้นได้ว่าเขาหล่อ
เว่ยอวี่แกล้งหยอกเขา “พี่ทำไมไม่พูดแล้วล่ะ เมื่อกี้ยังอยากให้ฉันมองพี่อยู่เลย ตอนนี้ไม่ชอบฉันแล้วเหรอคะ?”
จิ่นวั่งเริ่มควบคุมความคิดของตัวเองไม่ค่อยอยู่แล้ว ทุกครั้งที่ได้คุยกับเธอ เขามักจะมีความสุขมาก พอแยกย้ายกันออกจากเกมแล้วถอดหูฟัง หัวใจก็จะรู้สึกว่างเปล่าขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ