คนทั้งสองฝ่ายต่างนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย ในใจของผู้ชมเองก็เต็มไปด้วยความสงสัย อยากรู้ว่าผลสุดท้ายจะออกมาเป็นอย่างไร
ผู้เล่นทยอยกลับเข้าหอประชุม เหวินฉีกลับมาปรากฏตัวบนเวทีอีกครั้ง แม้สีหน้าจะไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก แต่บรรยากาศรอบตัวกลับหนักอึ้งขึ้นอย่างบอกไม่ถูก
เว่ยอวี่เพิ่งเล่นเกมจบไปตั้งสองรอบ ตอนนี้อยากแค่นั่งลงหาอะไรกินสักหน่อย
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่คนข้างกายเธอเปลี่ยนไป สวี่อวี้นั่งอยู่ทางขวามือ ใช้นิ้วยาวเรียวปอกองุ่นให้เธออย่างเงียบ ๆ
ฮั่วหล่างนั่งอยู่ทางซ้ายมือ ใช้ค้อนเล็ก ๆ กะเทาะเปลือกถั่วอย่างไม่ยอมแพ้
เสียงของเหวินฉียังคงนุ่มนวลกังวานเช่นเคย “ทุกคนคงเห็นกันแล้ว เกมรอบนี้สนุกเกินคาด และยังเกิดผลลัพธ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน นั่นก็คือเสมอกัน”
“หลังจากสภานักเรียนหารือกับกรรมการแล้ว ผลตัดสินสุดท้ายคือเสมอ อย่างไรก็ตาม ในเกมรอบนี้มีคนฝ่าฝืนกติกาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนล้ำเส้นที่กำหนดไว้ ก่อนเริ่มเกม เราเตือนทุกคนซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ากติกาสำคัญเพียงใด การทำลายกติกาเป็นพฤติกรรมที่เลวร้ายอย่างยิ่ง เพื่อให้ทุกคนจดจำไว้ เราจึงเลือกเป้าหมายเป็น...”
ตอนที่สปอตไลต์ส่องลงมา เว่ยอวี่กำลังใช้ส้อมสีเงินจิ้มองุ่นที่สวี่อวี้ปอกให้กิน แสงไฟส่องเข้าตา เธอจึงเงยหน้ามองไฟด้านบนอย่างงุนงง โดยไม่ได้ยินเลยว่าเหวินฉีพูดอะไร
ราวกับต้องการเลี่ยงข้อโต้แย้ง จอขนาดมหึมาตรงกลางเริ่มฉายคลิปวิดีโอ
มีภาพสมาชิกกองอัศวินจับคนมาส่งตรงหน้าเว่ยอวี่ มีภาพพวกเขายืนขวางคนจากสภานักเรียนอยู่ใต้บันได ไม่ให้ขึ้นไป และยังมีภาพพวกเขาลุกขึ้นยืนแล้วแยกย้ายกันเข้าไปล้อมเสิ่นหวยเซี่ย...