คราวนี้เว่ยอวี่ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกแล้ว เธอพับแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย เชิดหน้าตรงอกผาย ไหล่ผึ่ง แม้แต่ก้าวเดินก็ยังดูมีเรี่ยวแรงขึ้น
ผู้เล่นฝ่ายหนีแตกกระเจิงกันไปนานแล้ว พอเห็นฝ่ายจับกุมก็ทำท่าราวกับหนูเจอแมว ภาพนั้นทำให้ความคิดเล็ก ๆ ของเว่ยอวี่สมใจอย่างยิ่ง
ฝ่ายจับกุมจะได้รับนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ทรงกลมเรือนหนึ่ง บนหน้าจอมีจุดสีแดงเล็ก ๆ มากมาย ซึ่งแต่ละจุดก็คือตำแหน่งของผู้เล่นที่กำลังซ่อนตัว
เว่ยอวี่ครุ่นคิดไปด้วยว่าจะทำภารกิจที่เกี่ยวข้องกับนางเอกให้สำเร็จอย่างไร แล้วก็เดินไปหาจุดสีแดงที่อยู่ใกล้เธอที่สุด
ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ เธอก็ยิ่งเดาได้ว่าผู้เล่นคนนั้นซ่อนอยู่ตรงไหน มีโอกาสสูงว่าจะอยู่หลังลังใบใหญ่ไม่กี่ใบตรงหน้าเธอ
แปลกจริง ทั้งที่เดินมาถึงตรงนี้แล้ว คนคนนั้นกลับยังไม่ขยับเลย
แม้แต่หนีก็ยังทำไม่เป็นหรือไง? เว่ยอวี่นึกสงสัย
หลังลัง ผู้เล่นที่คิดจะหนีถูกสมาชิกกองอัศวินหลายคนกดตัวไว้แน่น แขนถูกบิดไพล่หลัง ปากถูกปิดสนิท ดูราวกับปลาที่กระโดดขึ้นมาบนบก ทั้งสิ้นหวังและหมดหนทาง
“มาแล้ว ๆ ๆ!”
“เตรียมตัวให้พร้อม”
“ดี ปล่อย—”
เมื่อเสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้น ผู้เล่นที่ซ่อนตัวอยู่ก็ถูกหลายคนช่วยกันผลักออกไป
เว่ยอวี่ผงะถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาเบิกกว้าง
คนที่ถูกผลักออกมาไม่ทันตั้งตัว จึงก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นอย่างน่าเวทนา
เดิมทีเขาซ่อนตัวได้ดีอยู่แล้ว พอได้ยินเสียงฝีเท้าก็ตั้งใจจะหนี ใครจะคิดว่าจู่ ๆ จะมีกลุ่มคนประหลาดโผล่มา ไม่เพียงจับเขาไว้ไม่ให้หนี ยังผลักเขาออกมาส่งให้ผู้หญิงคนนี้ราวกับเป็นของขวัญอีกด้วย