เผยหวนเข้านอนดึกแต่ตื่นเช้า ส่วนเว่ยอวี่กลับตรงกันข้าม
นางลุกไม่ไหว ตอนออกเดินทางก็ยังงัวเงียจนแทบลืมตาไม่ขึ้น แม้แต่อาหารก็ยังไม่ได้กิน
เหมียวซิงเอาใจใส่ถึงขั้นนำขนมสองจานกับผลไม้อีกจานหนึ่งไปวางไว้ในรถม้า เผื่อเว่ยอวี่หิวจะได้มีอะไรกิน
เว่ยอวี่นั่งหลับชดเชยอยู่บนรถม้า รถโยกเยกไปมา ร่างของนางจึงเอนเอียงตามไปด้วย และแล้วก็ชนไหล่เผยหวนอีกครั้ง
เผยหวนยังไม่ทันพูดอะไร นางก็หลับตาพึมพำสองเสียง ราวกับเจ็บเพราะชนเข้าให้แล้ว
เผยหวนที่เดิมตั้งใจจะอ่านหนังสือสักพัก จำต้องยื่นมือประคองนางไว้
เหมียวซิงนั่งอยู่กับคนขับรถม้า มองทิวทัศน์ข้างทางอย่างเบิกบานใจ คราวนี้กลับไป ในวังหลังคงจะมีนายหญิงเพิ่มขึ้นมาสักคนแล้ว
ฝ่าบาทจะไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายเพียงลำพังอีกต่อไป เหมียวซิงนึกภาพฝ่าบาทกับคุณหนูเว่ยรักใคร่กลมเกลียวกันออกแล้ว
นับแต่นี้เมื่ออากาศหนาว คุณหนูเว่ยก็จะคอยเตือนให้ฝ่าบาทเพิ่มเสื้อผ้า ยามค่ำคืนดึกดื่น นางจะสั่งคนเตรียมอาหารร้อน ๆ รอฝ่าบาทกลับมา ส่วนเทศกาลชมบุปผาหรือเทศกาลชีเฉียว ฝ่าบาทก็จะได้รับถุงหอมที่คุณหนูเว่ยปักให้
ชีวิตต่อจากนี้ช่างดีงามเสียจริง
นอกตัวรถ เหมียวซิงกำลังทอดถอนใจอยู่ตามลำพัง ส่วนในรถ เผยหวนไม่เพียงอ่านหนังสือไม่ได้ ยังต้องโอบเว่ยอวี่ที่นอนหลับไม่สนิทไว้ ตบหลังนางเบา ๆ กล่อมให้นอนต่อ
เขาแข็งทื่อไปทั้งตัวราวกับหุ่นไม้ พลางถามตัวเองในใจว่า คนที่แต่งงานแล้วทุกคนเป็นเช่นนี้หรือ
ระหว่างทางไม่รู้ว่ามีก้อนหินกลิ้งมาจากที่ใด ล้อรถม้าทับผ่านจนรถกระเด้ง
