ซางซวี่จิ่งสอบเข้าศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษา และยังสอบติดมหาวิทยาลัยในฝันอีกด้วย
เรื่องนี้ฟังดูน่าแปลกไม่น้อย คนรอบตัวต่างรู้ว่าเขาหัวดี แต่ไม่ค่อยสนใจการเรียนเท่าไรนัก พอได้ยินว่าเขาจะสอบเข้าบัณฑิตศึกษา ใคร ๆ ก็รู้สึกประหลาดใจ
แม้แต่พ่อที่แทบไม่เคยกลับบ้านเลยตลอดหลายร้อยปี ยังโทรศัพท์มาพูดกับเขาด้วยความรู้สึกทึ่งว่า “ปู่ของลูกเลือกเส้นทางสายบู๊ ส่วนรุ่นพ่อเลือกเส้นทางสายธุรกิจ พ่อคิดมาตลอดว่าลูกจะเดินตามรอยพ่อ ไม่นึกเลยว่าพอมาถึงรุ่นลูก บ้านเราจะมีบัณฑิตชั้นยอดเพิ่มมาอีกคน”
ซางซวี่จิ่งไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ที่จริงเขาแค่ไม่อยากถูกเธอทิ้งห่างเกินไป อีกอย่างก็เป็นการขจัดความว่างเปล่าและอ้างว้าง หาอะไรทำให้ตัวเองสักอย่าง
·
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ซางซวี่จิ่งมองดูแฟนสาวตัวน้อยค่อย ๆ ปรับตัวกับชีวิตทางนั้น จากที่ตอนแรกยังสับสนจนเริ่มคุ้นชิน
เธอชอบวิชาที่กำลังเรียนมาก ต่อให้เป็นวันหยุดก็ยังหอบหนังสือกลับมาอ่านที่บ้าน เธอได้รู้จักเพื่อนใหม่ พวกเธอออกไปกินข้าวด้วยกันและถ่ายรูป นิสัยการพูดของเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย มักมีคำแปลกใหม่และน่าสนใจหลุดออกมาจากปากอยู่เสมอ