แม้การเดินทางครั้งนี้จะเต็มไปด้วยเรื่องน่าสงสัย แต่ก็นับว่าแปลกใหม่ไม่น้อย ส่วนเว่ยอวี่ก็เรียนรู้แล้วนำไปใช้ได้เก่งทีเดียว
งานประมูลเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ไม่นานเธอก็พบสถานที่อีกหลายแห่งที่ไม่เคยไปมาก่อน ทุกครั้งที่มีคนคิดจะขวางเธอ เพียงยกมือขึ้นให้เห็นกำไลบนข้อมือ คนเหล่านั้นก็เปลี่ยนท่าทีทันที เปิดทางให้เธอผ่านไปได้อย่างสะดวก
ราวกับบัตรผ่านสารพัดประโยชน์
สนุกดี แถมยังเพลินอีกต่างหาก
ที่แปลกยิ่งกว่านั้นคือ ค่าใช้จ่ายในสถานที่เหล่านี้ไม่ต้องชำระตรงนั้น แต่จะเรียกเก็บเมื่อสิ้นเดือน
เหมือนระบบซื้อก่อนจ่ายทีหลังในโลกจริง
ตระกูลจี้
จี้เยี่ยนนั่งพิงโซฟา พลางชื่นชมรายการค่าใช้จ่ายที่เพิ่งออกมาใหม่
มารดาแท้ ๆ ของเขา คุณนายจาง สวมสูทสีขาวเรียบหรู คล่องแคล่ว มือหนึ่งถือกระเป๋าเตรียมออกจากบ้าน เธอเหลือบมองรายการค่าใช้จ่ายในมือจี้เยี่ยน แล้วชะงักไปเล็กน้อย ก่อนถามด้วยความสงสัยว่า “ลูกซื้อเหรอ?”
“เปล่าครับ” จี้เยี่ยนปฏิเสธอย่างสบายอารมณ์
คุณนายจางพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ใช้เงินเป็นก็ดี มีชีวิตชีวา”
จี้เยี่ยนทั้งขำทั้งจนใจ
“เมื่อไหร่จะชวนเธอมาที่บ้าน ให้แม่ได้เจอสักที?” คุณนายจางถาม
“เธอแทบไม่ยอมเจอผมด้วยซ้ำ” สีหน้าจี้เยี่ยนกลับมาสงบนิ่ง
เขาจนปัญญากับเธออยู่บ้าง
คำสารภาพรักของเธอไม่ได้จริงใจเลยสักนิด หวังให้เธอชอบเขาจนยอมเดินเข้ากับดักเองน่ะหรือ ยาก
ใช้บารมีของตระกูลจี้ล่อเธอก็ยากเหมือนกัน อย่ามองแค่คำพูดเป็นต่อเป็นฉากของเธอในวันนั้น พอดูจากสิ่งที่เธอทำจริง ๆ ก็จะรู้ว่าเธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เท่าไรนัก