แม้ลายมือของเว่ยอวี่จะไม่ได้ดีนัก แต่เธอกลับมีพรสวรรค์ด้านวาดรูปคนตัวจิ๋ว เพียงไม่กี่เส้นก็วาดออกมาได้มีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง
บางครั้งเผยหวนก็แอบน้อยใจขึ้นมาบ้าง เขาคิดว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว คิดไปคิดมา ในที่สุดก็ตัดสินใจหาโอกาสดึงเว่ยอวี่มานั่งคุยกันให้รู้เรื่อง
แต่วันนั้น เขากลับพบภาพวาดของตัวเองอยู่ด้านหลังสมุดคัดลายมือเล่มหนึ่งของเว่ยอวี่
เว่ยอวี่วาดเขา
ที่แท้ก็วาดเขานี่เอง
……
การพูดคุยถูกยกเลิก เผยหวนประคองสมุดคัดลายมือเล่มนั้น ชื่นชมอยู่นานถึงครึ่งชั่วยาม
พวกเขาใช้ชีวิตผ่านปีแล้วปีเล่าเช่นนี้
พริบตาเดียว จุดสำคัญที่ตัวตนสายลับของเว่ยอวี่จะถูกเปิดโปงก็มาถึงในไม่ช้า
ระบบส่งภารกิจสุดท้ายมาให้ด้วยเช่นกัน: “ภารกิจหลัก: เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงภายใต้คำกล่าวหาของพ่อค้าผู้มั่งคั่ง เมื่อภารกิจสำเร็จ จะได้รับ 100 แต้ม”
ภารกิจนี้เธอแทบไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย ข้อดีก็คือสามารถทำสำเร็จได้โดยไม่ต้องทำอะไรสักอย่าง
ช่วงเวลานี้ เว่ยอวี่ไม่เคยลืมสะสมเงินก้อนเล็กของตัวเองให้พอกพูนขึ้น ทว่าชีวิตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวบางครั้งก็ทำให้เธอลืมไปว่าอีกสามปีจะเกิดอะไรขึ้น
การถูกเนรเทศเป็นเรื่องในอนาคต ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเผยหวนดีมาก ความรู้สึกวิกฤตกลับไม่เคยก่อตัวขึ้นมาได้สักที การขนเงินออกไปจึงกลายเป็นนิสัยเล็ก ๆ ที่ทำไปโดยไม่รู้ตัว
แต่ตอนนี้ ความรู้สึกวิกฤตนั้นก็มาถึงเสียที
ระบบสามารถช่วยเว่ยอวี่แกล้งตายได้ก็จริง แต่เธอก็ยังกังวลอยู่บ้างว่าหากแผนล้มเหลว แล้วถูกเนรเทศจริง ๆ จะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร
เธอแอบไปสำรวจสถานที่เนรเทศมาแล้ว บ้างก็หนาวจัด บ้างก็แห้งแล้ง ไม่ก็เต็มไปด้วยแมลงมีพิษและสัตว์ร้าย ว่ากันว่าระหว่างทางยังต้องทนทุกข์ทรมานอย่างไม่ต่างจากมนุษย์ และกว่าจะไปถึงจุดหมายได้อย่างยากลำบาก ก็ยังต้องทำงานที่นั่นอีก