บทที่ 123 ตัวประกอบหญิงในนิยายเรื่องพระสนมคนโปรดของฮ่องเต้ 8
เผยหวนไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เรื่องที่เขากังวลไม่ได้เกิดขึ้น เว่ยอวี่ไปพักที่ตำหนักชิงเยี่ยนและปรับตัวได้ดี คนที่รู้สึกไม่สบายใจกลับเป็นเขา
เผยหวนจ้องหมอนอย่างเหม่อลอย ก่อนจะพลิกตัวลุกขึ้นนั่งอย่างฉับพลัน เขานั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ถึงค่อยเข้าใจแรงกระตุ้นเมื่อครู่ เขาอยากไปหาเธอ
แต่ดึกเกินไปแล้ว
เผยหวนลงจากเตียงแล้วเดินไปดูที่หน้าต่าง ไฟด้านนอกดับหมดแล้ว
เขากลับไปนอนบนเตียงอีกครั้ง ความรู้สึกห่อเหี่ยวยิ่งทวีขึ้น
ส่วนเว่ยอวี่กลับใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล
เธอมีห้องครัวเล็ก ๆ เป็นของตัวเอง ข้างในมีหัวหน้าพ่อครัวสามคนที่ทำอาหาร พวกนางกำนัลผู้ช่วยครัวสองคนที่ถนัดทำขนม และคนรับใช้อีกสองคน
พอใกล้ถึงเวลาอาหาร พวกเขาก็มาถามเธอว่าอยากกินอะไร
เว่ยอวี่อยากกินอะไรก็สั่งได้ตามใจ หากมีเมนูที่พวกเขาทำไม่เป็น เธอก็บอกสูตรคร่าว ๆ ให้พวกเขาไปลองค้นคว้า ชีวิตเล็ก ๆ ของเธอจึงสุขสบายเป็นที่สุด
.
ฝ่าบาทตื่นกลางยามเหม่าเป็นประจำทุกวัน เหมียวซิงจึงมาถึงด้านนอกตำหนักล่วงหน้าหนึ่งเค่อเพื่อรอรับเสด็จได้เสมอ
เขาจัดปกเสื้อให้เรียบร้อย ลูบแขนเสื้อให้เข้าที่ ดูแลตัวเองจนดูดีมีระเบียบ นางขันทีน้อยต่างก็ลุกขึ้นมาปฏิบัติหน้าที่ ทุกอย่างเหมือนวันธรรมดาทั่วไป ไม่มีอะไรต่างจากเดิม
กระทั่งถึงเวลาที่เขากะไว้จึงเข้าไป แล้วเห็นรอยคล้ำใต้ตาของฝ่าบาทเข้มจนเกือบดำ ก็อดสะดุ้งไม่ได้