“ฝ่าบาท พระสนม อาหารเช้าพร้อมแล้วเพคะ” นางกำนัลตัวน้อยผู้ว่องไวเอ่ยเรียกอยู่ด้านนอกฉากบังลม
ฉากบังลมสิบสองบานประดับลายดอกไม้และนก แต้มสีสันสดใสพาดขวางอยู่หน้าตั่ง บดบังแขนเสื้อที่เกี่ยวกระหวัดกันไว้ แต่กลับกั้นเสียงของนางกำนัลตัวน้อยไม่อยู่
นางกำนัลตัวน้อยฉงนอยู่บ้าง จึงเรียกอีกครั้ง “พระสนมเพคะ? อาหารเช้าเตรียมพร้อมแล้ว...”
เสียงที่ดังอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือทำให้หัวใจของเว่ยอวี่เต้นกระหน่ำ นางแทบตกใจจนสิ้นสติ อยากผละหนี แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงพอ ได้แต่สั่นระริกอยู่ในอ้อมแขนของเผยหวนขณะถูกเขาจูบ
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ”
เผยหวนปลอบนางเสียงเบาในช่วงเว้นหายใจ เขาเพิ่งได้ลิ้มรสความปรารถนาเป็นครั้งแรก ใบหน้าร้อนผ่าว ลมหายใจที่พ่นออกมาล้วนอบอุ่น ท่าทางทั้งใสซื่อและบริสุทธิ์ ทว่าปลายนิ้วที่ประคองใบหน้าของเว่ยอวี่กลับไม่คลายลงแม้แต่น้อย
“พระสนม...” นางกำนัลตัวน้อยกำลังจะเรียกอีกครั้ง ก็ถูกนางกำนัลสูงวัยผู้หนึ่งปิดปากไว้
ทั้งสองคนจูบกันอยู่ด้านในฉากบังลม จูบแล้วจูบเล่า
สุดท้ายเว่ยอวี่ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะสงบลง รอจนความร้อนบนใบหน้าจางไปแล้วจึงออกมา
เผยหวนราวกับได้ค้นพบโลกใบใหม่ ผิวหน้าขาวราวหยกแดงระเรื่อ เขามองริมฝีปากของเว่ยอวี่ ก่อนโน้มไปกระซิบข้างหูนางว่า “สบายมาก”
เขาเขินอายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก ความอยากจูบกลับรุนแรงเหลือเกิน
อาหารเช้าหรูหรามาก มีหน่อไม้ซอยตุ๋นน้ำไก่กรอบอร่อย ผัดยอดเก๋ากี้รสอ่อนชื่นใจ ไก่หั่นเต๋าผัดพริกเสฉวนรสเผ็ดชาลิ้น อาหารหลักเป็นซาลาเปาลายดอกเหมย ของว่างเป็นขนมเกาลัดกับซานจาที่มีรสเปรี้ยวหวานชวนเจริญอาหาร และยังมีซุปเห็ดหูหนูขาวใส่ขนมบัวลอยกุหลาบอีกหนึ่งถ้วย