เว่ยอวี่กินอิ่มอย่างรวดเร็วแล้วลุกจากโต๊ะ สายตาของเซี่ยซงเหยียนกวาดผ่านอาหารบนโต๊ะ สเต๊กเธอกินไปแค่ชิ้นเดียว ส่วนไวน์แดงก็เพียงแตะริมฝีปากเท่านั้น
ไม่รู้ว่าเพราะไม่อยากอาหาร หรือแค่ไม่ใส่ใจอะไรเลย เหมือนกับที่เธอไม่ใส่ใจเขา
เซี่ยซงเหยียนกับเว่ยอวี่พักอยู่บนชั้นเดียวกัน อย่างไรเสียเว่ยอวี่ก็ยังต้องหาทางทรมานเขาได้ทุกที่ทุกเวลา ภารกิจที่ต้องทำให้ครบ 20 ครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เซี่ยซงเหยียนระมัดระวังตัวมาก ทุกครั้งที่เขาตอบสนอง ล้วนเป็นหลังจากสังเกตการณ์แล้วทั้งนั้น
ในใจเขายังคงมีข้อสงสัยอีกมากที่ไม่ได้รับคำตอบ แต่เขาไม่มีสิทธิ์ไปขอให้คุณหนูช่วยไขข้อข้องใจ
พ่อบ้านพาเขาไปยังห้องพักแขก
เซี่ยซงเหยียนใช้เวลานานตรวจดูห้อง แต่ก็ไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์
โทรศัพท์ที่พ่อบ้านเอามาให้เป็นเครื่องใหม่ ข้อมูลทั้งหมดว่างเปล่า ได้ยินว่าโทรศัพท์เครื่องเดิมของเขาหายไป
เซี่ยซงเหยียนซักถาม พ่อบ้านจึงตอบว่า หลังจากเขาบาดเจ็บที่สนามม้า ทุกคนต่างรีบร้อนช่วยชีวิตเขา ไม่มีใครสังเกตว่าโทรศัพท์ของเขาตกหายไป คงถูกคนโลภสักคนเก็บไปแล้ว
เขาจึงได้แต่ยอมรับว่าโชคร้าย
.
ยามเช้า แสงอาทิตย์ราวกับทรายทองโปรยลงบนพื้น กุหลาบที่ชุ่มน้ำค้างไหวเอนเบา ๆ ไปตามสายลม
หลังวิ่งออกกำลังกายยามเช้าเสร็จ เซี่ยซงเหยียนก็เห็นคุณหนูที่เพิ่งตื่นนอนเดินลงมาจากชั้นบนในที่สุด