สีหน้าเว่ยอวี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอครุ่นคิดหาข้ออ้างจนแทบสมองแตก ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วว่า “ฉันคิดว่าตัวเองยังเด็กอยู่...”
ช่างเหลวไหลจริง ๆ ตอนนอนกับเขาไม่เห็นคิดว่าตัวเองยังเด็ก พอถึงตอนนี้กลับเพิ่งนึกขึ้นมาได้
ความคิดนี้แวบผ่านสมองของจี้เยี่ยน ทว่าดวงตาดำสนิทคู่นั้นกลับสะท้อนภาพของเธอในเวลานี้อย่างชัดเจน ดวงตาดำขลับงดงามของเธอมองเขาอยู่ ภายในมีแววรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย ทั้งยังดูไร้เดียงสาอยู่หน่อย ๆ
อายุของเธอยังน้อยจริง ๆ ไม่ชอบการถูกผูกมัดและโหยหาอิสรภาพก็เป็นเรื่องปกติ
จี้เยี่ยนเป็นฝ่ายทำให้คนอื่นยอมอ่อนข้อให้มาโดยตลอด แต่เมื่อว่าที่ภรรยาในอนาคตแนบชิดกับเขา แล้วมองเขาด้วยสายตาที่ชวนให้ใจละลายถึงเพียงนั้น เขาก็ยังยอมผ่อนปรนให้เธอ
สิ่งที่เขาต้องการคือความมั่นคงยืนยาว ก่อนวันนั้นจะมาถึง เขายินดีมอบอิสรภาพให้เธอมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
คงไม่มีใครกล้ามาเกี้ยวพาว่าที่ภรรยาของเขาต่อหน้าต่อตาหรอก
·
เกสอยู่ข้างกายจี้เยี่ยนมาตลอด แม้หลังเรียนจบก็ยังเป็นเช่นนั้น
แม้เขาจะมีผมสีทอง ยามยิ้มก็ดูเหมือนเด็กดีบ้าง เจ้าเล่ห์บ้าง และเต็มไปด้วยชีวิตชีวาของวัยหนุ่ม แต่เวลาเจอเรื่องสำคัญเขาก็คิดอ่านรอบคอบ ทำงานได้พอให้จี้เยี่ยนวางใจ
อีกอย่าง เขาเติบโตมาพร้อมกับจี้เยี่ยน นับเป็นผู้ช่วยที่ตระกูลฝึกฝนมาเพื่อจี้เยี่ยนโดยเฉพาะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา จี้เยี่ยนก็ใช้เขาจนเคยชินแล้ว
แน่นอน เหตุผลที่จี้เยี่ยนวางใจ ไม่ใช่แค่เพราะสถานะของเกสเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะนิสัยเจ้าชู้ของเขาด้วย