“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ” เว่ยจี้มองน้องสาวด้วยความรู้สึกซับซ้อนและละอายใจ “แม้แต่วันแต่งงานของเธอ พี่ยังกลับมาไม่ทันเลย”
พอพูดถึงเรื่องนี้ เว่ยอวี่ก็รู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง เพราะคนที่เธอแต่งงานด้วยไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอวิ๋นไต้ที่เคยหมั้นหมายกับเว่ยจี้มาก่อน
“พี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วเราไปนั่งกินดื่มคุยกันที่ศาลาเหมือนตอนเด็ก ๆ ดีไหม?” เว่ยจี้โอบเว่ยอวี่พลางเอ่ยถาม
เว่ยอวี่หลุบตาหลบสายตา ก่อนพยักหน้า เธอรู้สึกเพียงว่าสิ่งที่ควรเกิดขึ้นก็ยังคงเกิดขึ้นจนได้
ในบทละคร เว่ยจี้กลับมาพบว่าชายที่ตนหมั้นหมายไว้ถูกน้องสาวแย่งไป จึงรู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมาก เธอนัดน้องสาวไปพบที่ศาลา แล้วเหน็บแนมเว่ยอวี่อย่างเจ็บแสบ
“ภารกิจหลักเริ่มต้น: ไปตามนัดที่ศาลาและยอมให้เว่ยจี้เหน็บแนม เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับ 60 แต้ม หากล้มเหลวจะถูกหัก 60 แต้ม”
มีภารกิจนี้แล้ว ต่อให้ไม่อยากไปก็ต้องไป
·
สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดเอื่อยอย่างอบอุ่น ข้างศาลามีต้นหลิวต้นใหญ่ กิ่งใบสีเขียวอ่อนห้อยระย้าลงมา ราวกับม่านโปร่งบาง
ไอร้อนลอยกรุ่นจากถ้วยชากระเบื้องเคลือบสีเขียวอ่อน ผสานกับกลิ่นหอมหวานของขนม
ทั้งสองคุยเรื่องสัพเพเหระกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเว่ยจี้จะเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงอวิ๋นไต้
“ที่อวิ๋นไต้แต่งงานกับเธอ ไม่ใช่ความตั้งใจของพี่” เว่ยจี้มองเว่ยอวี่อย่างจริงใจ
เว่ยอวี่เผลอกำถ้วยชาแน่นขึ้น หมายความว่ายังไง นี่คิดจะใช้ไม้อ่อนหรือ?