เว่ยอวี่สูดหายใจเข้าลึก ๆ เดิมทีเธอตั้งใจจะเตะเขาสักสองทีแล้วก็พอ แต่บังเอิญเหลือเกินที่เธอดันเห็นของอีกชิ้นในตู้จัดแสดงเข้า—ตุ๊กตาห้อยชิ้นเล็กทำจากใยขนสัตว์ที่ทำออกมาไม่สำเร็จจนดูไม่เป็นตัวอะไรสักอย่าง
มันเป็นอีกหนึ่งร่องรอยน่าอับอายจากตอนที่พวกเขาคบกัน
ตอนนั้นของกระจุกกระจิกทำจากใยขนสัตว์กำลังเป็นที่นิยม เธอไถคลิปไปเรื่อย ๆ แล้วเจอเข้าพอดี จึงซื้ออุปกรณ์กลับมา พูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่าจะทำให้ซางซวี่จิ่งสักชิ้น
ซางซวี่จิ่งเหลือบมองคลิปที่เธอเปิดให้ดู ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามไถ่อย่างนุ่มนวลว่า “ดูท่าต้องใช้เข็มจิ้มอยู่นานเลยนะ อาจจิ้มโดนมือได้...”
“อย่าดูถูกฉันนะ ฉันดูวิธีทำมาแล้ว” เว่ยอวี่เหลือบมองเขา
ซางซวี่จิ่งกลั้นยิ้มแล้วบอกว่าถ้าอย่างนั้นก็จะรอรับของขวัญ
รออยู่ถึงสองสัปดาห์
สองสัปดาห์ให้หลัง เว่ยอวี่มอบตุ๊กตาห้อยชิ้นเล็กจากใยขนสัตว์ที่สั่งซื้อทางออนไลน์ ซึ่งเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ ให้ซางซวี่จิ่ง