บทที่ 17 ตัวประกอบหญิงในเรื่องเจ้าพ่อมาเฟีย 17
“เวินหมิงซู อย่าอู้สิ ฉันอยากกินเกี๊ยวคลุกเนยถั่ว”
เว่ยอวี่กำลังสอดส่องอยู่ในบ้าน เธอหมอบอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก พอเห็นเวินหมิงซูยืนนิ่งไม่ขยับ ก็เร่งเขาราวกับเจ้าที่ดินใจร้ายซึ่งทนเห็นคนงานหยุดพักไม่ได้
เวินหมิงซูดึงตัวเองออกจากภวังค์ความรู้สึกอย่างฉับพลัน ก่อนจะได้สติขึ้นมา เขาส่ายหน้าแล้วยิ้ม จากนั้นก็เดินเข้าครัวไปเริ่มนวดแป้ง
แล้วถ้าตระกูลฟู่มีอำนาจมากแค่ไหนจะทำอะไรได้ ตอนนี้ฟู่หลัวคงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเว่ยอวี่ไม่ได้อยู่ในเมือง
แต่ถ้ายังค้นหากันต่อไปแบบนี้ สักวันฟู่หลัวก็ต้องตามมาถึงที่นี่ เพื่อความสบายใจ คงต้องจัดคนไว้ที่นี่เพิ่มอีกหน่อย
เวินหมิงซูคาดไว้แล้วว่าฟู่หลัวจะตามมา แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
วันถัดมา เขากลับไปจัดการธุระที่สำนัก โดยตกลงกับเว่ยอวี่ไว้ว่าจะกลับมาตอนเที่ยง แต่ไม่คิดว่าเพิ่งผ่านช่วงเช้ามาได้ไม่นาน ก็มีคนวิ่งเหงื่อท่วมกลับมาส่งข่าวว่าฟู่หลัวบุกมาชิงตัวคนไปแล้ว
ที่แท้ชายหนุ่มที่เข้ามาทักเวินหมิงซูในวันแรกก็เผลอเผยพิรุธ
ปกติชายหนุ่มจะเก็บสมุนไพรไปขายให้ร้านยาในเมือง วันนั้นหลังขายสมุนไพรเสร็จ เขาก็นั่งดื่มชาที่ร้านน้ำชาริมทาง พอเห็นคนกำลังติดภาพประกาศบนกำแพง จึงเข้าไปร่วมมุงกับคนอื่น ๆ
ใครจะรู้ว่าคนในภาพประกาศเป็นคนที่เขาเคยพบมาก่อน ชายหนุ่มหน้าซีดลงทันที จนคนตระกูลฟู่ที่กำลังติดภาพสังเกตเห็น แล้วจับตัวเขาไว้เดี๋ยวนั้น