พวกเขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เพราะรู้สึกว่าไม่ว่าจะพูดอะไร ก็มีแต่จะทำให้คะแนนความประทับใจที่เบบี๋มีต่อพวกเขาลดลง ความโกรธที่มีต่อสวี่อวี้จึงยิ่งพุ่งสูงขึ้น
“มือที่สามก็คือมือที่สาม ไม่มีวันได้เป็นตัวจริงหรอก” “คันนักก็ถอดกางเกงแล้วไถตัวกับพื้นสิ มายั่วเมียคนอื่นทำไม” “รู้อยู่แล้วว่าเขามีแฟนก็ยังแทรกกลาง ช่างไร้ยางอายจริง ๆ”...
พวกเขาถ่ายทอดความเกลียดชังผ่านแววตา ทว่าถึงอย่างไรก็ไม่กล้าก่อเรื่องต่อหน้าเว่ยอวี่จริง ๆ
เคราะห์ดีที่ในกลุ่มมีคนดูแลรับผิดชอบมาด้วย ปกติเขาทำหน้าที่ประสานงานและวางแผนเรื่องสำคัญต่าง ๆ ภายในกองอัศวิน คล้ายหัวหน้ากลุ่มแฟนคลับหรือประธานชมรมแฟนคลับ
เขาก้าวออกมาจากฝูงชน ใบหน้าคมคายได้รูป ผมดำจัดทรงเป็นชั้นอย่างพอเหมาะ เขาอธิบายกับเว่ยอวี่ด้วยท่าทีอ่อนโยนว่า
“ขอโทษนะครับที่รบกวนรุ่นน้อง พวกเรามาตรวจหอพักน่ะครับ ถึงสถาบันของเราจะเปิดกว้างและให้อิสระ แต่ก็มีกฎห้ามนักศึกษาต่างเพศอยู่ด้วยกัน”
สวี่อวี้มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ราวกับมองแผนการของอีกฝ่ายออกตั้งแต่แรก
ส่วนเว่ยอวี่เข้าใจแล้ว
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเธอกินหมดพอดี พอเอ่ยปากว่าจะกลับก็ลุกไปอย่างฉับไว เพียงบอกสวี่อวี้หนึ่งประโยคแล้วก็เดินออกมา
ทันทีที่เธอจากไป คนเหล่านั้นก็หมดอารมณ์จะเล่นงานสวี่อวี้ สายตาและฝีเท้าต่างอดไล่ตามเธอไปไม่ได้
นี่คือลูกสาวตระกูลใหญ่ตัวจริง ไม่ได้อยู่ในจอ แต่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา หายใจเอาอากาศผืนเดียวกัน
คนที่อยู่ใกล้เว่ยอวี่ที่สุดลืมกฎระเบียบไปเสียสนิท เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย แก้มร้อนผ่าว อึกอักราวกับอยากพูดอะไรสักอย่าง