ขันทีน้อยสองคน จะกล้าคิดหมายตานางกำนัลที่อยู่ใกล้นางได้อย่างไร
เว่ยอวี่หาได้มีสมองไว้ประดับไม่ เพียงครุ่นคิดก็รู้แล้วว่าต้องมีคนคอยหนุนหลังพวกเขาอยู่แน่
นางซักไซ้ว่าใครเป็นคนหนุนหลัง ทั้งสองมีสีหน้าหวาดกลัว กัดฟันแน่นไม่ยอมพูด เว่ยอวี่เห็นว่าถามอะไรไม่ได้ความ จึงสั่งให้คนลากพวกเขาไปโบย
หลังถูกโบยเสร็จ นางก็ปล่อยพวกเขากลับไป ทว่าเบื้องหลัง เว่ยอวี่กลับเรียกขันทีน้อยที่ฉลาดว่องไวสองคนมา สั่งให้แอบจับตาดูว่าพวกเขาติดต่อกับใครบ้าง
บรรดาคนรับใช้ในวังต่างกลุ้มใจที่ไม่มีโอกาสได้แสดงความสามารถ ให้พระสนมทอดพระเนตรเห็นสักสองสามหน พอขันทีน้อยทั้งสองได้รับโอกาสนี้ ก็ยิ้มหน้าบานรีบไปจัดการทันที
“ความคืบหน้าภารกิจเพิ่มขึ้นหนึ่ง”
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เว่ยอวี่ก็พอใจ นั่งกลับลงไปอ่านนิยายต่อ ยิ่งอ่านมุมปากก็ยิ่งยกขึ้น นางกดมันลงได้ไม่นาน มุมปากก็ยกขึ้นมาอีก
นางแอบภาคภูมิใจในตัวเอง คนบนโลกจะมีใครฉลาดอย่างนางได้อีก
ระบบ:……
“เจ้ามีความเห็นต่างหรือ?” เว่ยอวี่ถามมัน
ระบบเงียบไปสองวินาที ก่อนจำใจยอมแพ้ “ไม่มี”
ยามบ่าย เว่ยอวี่อ่านนิยายจนพอใจแล้วก็พาคนไปเล่นว่าวที่สวนหลวง
ว่าวตัวนั้นขันทีน้อยผู้มีฝีมือในวังเป็นคนทำ เป็นรูปนกนางแอ่นเรียบง่าย
ในสวนหลวง นอกจากนางกำนัลน้อยที่กำลังกวาดลานแล้วก็ไม่มีใครอื่น การมาของพวกนางจึงช่วยเติมเสียงหัวเราะและความครึกครื้นให้สวนหลวงไม่น้อย