เช้าตรู่วันถัดมา เผยหวนตื่นขึ้นมาฝึกกระบี่
ตอนที่เขาไป เว่ยอวี่ยังคงหลับสนิท ดวงตาปิดแน่น ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย
ไม่รู้ทำไม แค่มองเธอ หัวใจก็พลันอ่อนโยนขึ้นมา เขาช่วยจัดผ้าห่มให้เธอ ก่อนจะย่องออกไปอย่างแผ่วเบา
เมื่อฝึกกระบี่เสร็จแล้วกลับมา เขาเดินไปยังตำหนักบรรทม เว่ยอวี่ยังคงหลับอยู่
เมื่ออ่านหนังสือเสร็จกลับมา เว่ยอวี่ยังคงหลับอยู่
เมื่อกินอาหารเช้าเสร็จกลับมา เว่ยอวี่ยังคงหลับอยู่
หลังกลับจากประชุมขุนนางยามเช้า เธอ...ก็ยังหลับอยู่
เผยหวนทั้งขำทั้งจนใจ ทั้งสองเข้านอนเวลาไล่เลี่ยกันแท้ ๆ แต่เธอกลับนอนนานกว่าเขามาก
เขาไม่อยากรบกวน จึงจูบแก้มเธอเบา ๆ แล้วไปจัดการราชกิจที่ตำหนักเฉิงเทียน
เว่ยอวี่นอนจนเกือบเที่ยง ถึงได้ยืดเส้นยืดสายแล้วลุกขึ้นนั่ง จูเซียวหวีผมให้เธออย่างจนปัญญา พลางรายงานเรื่องอาหาร เสื้อผ้า และค่าใช้จ่ายในวัง ก่อนจะเอ่ยถึงเฉิงเยว่ที่ไปรับเบี้ยหวัดประจำเดือน
เว่ยอวี่ก้มดูสมุดบัญชี ซึ่งจูเซียวเป็นคนทำขึ้นมา รายการแต่ละอย่างแยกไว้อย่างละเอียด รายรับรายจ่ายทุกก้อนชัดเจนแจ่มแจ้ง
จูเซียวใจไหววูบ สายตาอดเหลือบมองสมุดบัญชีไม่ได้ แววตาฉายความคาดหวังจาง ๆ
แต่เธอไม่รู้เลยว่า ยิ่งสมุดบัญชีโปร่งใสมากเท่าไร ความคิดของเว่ยอวี่ที่จะหักเงินบางส่วนเก็บไว้เองก็ยิ่งทำได้ยากขึ้นเท่านั้น
วิธีนี้ไม่เพียงป้องกันพวกบ่าวไพร่ที่คิดไม่ซื่อ ยังป้องกันเว่ยอวี่ที่คิดไม่ซื่อด้วย
เว่ยอวี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่
เฉิงเยว่ไปรับเบี้ยหวัดจากคลังเงินแล้วกลับมา ในวังหลังมีเจ้านายอยู่เพียงคนเดียวก็คือเหนียงเหนียงของพวกนาง พวกนางจึงพลอยได้รับการดูแลเป็นพิเศษไปด้วย