ท่ามกลางความเงียบกริบ ตี้หลงเซวียนก็หันไปมองหลินขุยอีกครั้ง "เจ้าในฐานะคนตระกูลหลิน จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องนำกำลังพลไปที่หน้ากลุ่มบริษัทตี้หวี่ เพื่อคอยกำกับดูแลให้พี่ชายของเจ้าจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยด้วยตัวเอง มิเช่นนั้นพี่ชายเจ้าต้องจบเห่ เจ้าก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน!"
"ขะ...ข้าน้อมรับคำสั่ง!"
หลินขุยแม้ในใจจะสาปแช่งบรรพบุรุษตี้หลงเซวียนไปสิบแปดชั่วโคตร แต่ก็ไม่กล้าโต้เถียง
เพราะตี้หลงเซวียนนั้นเขาไม่อาจล่วงเกินได้ ส่วนอิงหลงเฟยที่ยืนอยู่อีกฟาก ในเวลานี้ยิ่งมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ!
หลินซวินได้ยินดังนั้น ยิ่งรู้สึกพังทลาย!
สมาชิกสมาคมการค้าคนอื่นๆ ต่างก็พากันหวาดกลัวจนไม่กล้ามีความคิดต่อต้านใดๆ
"ได้เวลาแล้ว พวกเจ้าจงรีบออกเดินทางไปเมืองจางไถเดี๋ยวนี้!"
ตี้หลงเซวียนโบกมือกล่าว
หลินซวินรีบพยักหน้า เรียกสมาชิกสมาคมการค้าทั้งหมด พากันถอยร่นออกจากที่เกิดเหตุอย่างทุลักทุเลยิ่งนัก
หลินขุยก็นำกำลังพลรีบตามไปด้วย
จูจวิ้นหลงกับหนิงเทียนฉีเห็นดังนั้น ก็รู้สึกสะใจถึงขีดสุด ความโกรธที่อัดอั้นอยู่ภายในถือว่าระบายออกจนหมดสิ้นแล้ว!
"คุณตี้ ข้าก็อยากกลับไปดูเรื่องสนุกที่กลุ่มบริษัทตี้หวี่!"
หนิงเทียนฉียิ้มเจ้าเล่ห์กล่าว
"อย่ากลับไปเลย เจ้ากับจูจวิ้นหลงอยู่ที่นี่ ข้ายังมีประโยชน์ใหญ่ต้องใช้"
ตี้หลงเซวียนกล่าวเรียบๆ
"ประโยชน์ใหญ่อะไร?"
หนิงเทียนฉีสงสัยขึ้นมาทันที จูจวิ้นหลงก็มองมาด้วยความสงสัยเช่นกัน
"จัดการไอ้พวกสารเลวนั่น ไม่ใช่เป้าหมายของข้า สมาคมการค้านี้มีอิทธิพลมาก ต่อไปข้าต้องยึดมาเป็นของตัวเอง พวกเจ้าสองคนรับหน้าที่ดูแล คนหนึ่งเป็นใหญ่ คนหนึ่งเป็นรอง"
ตี้หลงเซวียนกล่าวเรียบๆ
หนิงเทียนฉีได้ฟังก็อดตะลึงไม่ได้!
จูจวิ้นหลงก็ตกตะลึงเช่นกัน!
ก่อนหน้านี้ยังถูกสมาคมการค้าเหิงเจียงกดขี่รังแกอยู่เลย นึกไม่ถึงว่าพริบตาเดียวจะได้เป็นผู้ดูแลสมาคมการค้าแล้ว ทั้งหมดนี้ช่างเหมือนฝันเกินไปจริงๆ