"หุบปากซะ เจ้าดูถูกข้าได้ แต่อย่าดูถูกประเทศของข้าเป็นอันขาด! แล้วไม่ว่าข้าจะพ่ายกี่ครั้ง ข้าจะบอกเจ้าตรงนี้ว่า แพทยศาสตร์โบราณตงฮั่น เป็นอันดับหนึ่งของโลก!"
หลี่ชิงหย่าที่ดูอ่อนแอบอบบาง บัดนี้กำหมัดแน่น!
ในดวงตางามฉายแววดุดัน
ทว่าชายร่างเตี้ยตรงหน้ากลับหัวเราะเย็นเยียบ
ลูกน้องรอบข้างพลอยหัวเราะตาม!
"บาก้า ผู้หญิงโง่ ตงฮั่นก็แค่เสือป่วย อย่าหวังฟื้นคืน และอนาคตของแพทยศาสตร์โบราณต้องเป็นของหมู่เกาะยวี่ ไม่ใช่ตงฮั่น!"
ตู้เปียนซงช่างเหิมเกริม
"เจ้า เจ้าต่างหากที่โง่! แพทยศาสตร์โบราณของพวกเจ้าล้วนลอกตงฮั่นไป ไม่ละอายบ้างหรือ!"
หลี่ชิงหย่าโต้กลับ หน้าสวยบิดเบี้ยวเพราะโกระ
ทั่วเอเชีย เดิมทีวิชาแพทย์ที่รุ่งเรืองที่สุดคือแพทยศาสตร์ของตงฮั่น ประเทศรอบข้างก็แค่เรียนและลอกเลียน
ทว่าในยุคใกล้ เมื่อเพื่อนบ้านอย่างหมู่เกาะยวี่และโครยอไปนับถืออเมริกาเป็นพ่อบุญธรรม เศรษฐกิจก็เฟื่องฟู วิทยาการล้ำหน้า จึงไม่หลงเหลือความเคารพและเกรงกลัวตงฮั่นอีก
มิหนำซ้ำยังปากพล่อยบนเวทีโลก รุกล้ำในหลายด้าน เช่นจดทะเบียนมรดกโลก กระทั่งแพทยศาสตร์โบราณของตงฮั่นก็ถูกลอกเอาไปเป็นวิชาของพวกมันเสีย
ไม่แปลกที่หลี่ชิงหย่าจะโกรธนัก
"กล้าด่าข้าหรือ ถ้าเช่นนั้นข้าจะทำลายหน้าของเจ้าเสีย!"