"ใช่ ข้าเอง ท่านคือคุณหนูจ้าวสินะ เหยียนวั่นเฟยบอกว่าคุณคุ้นเคยกับฮ่องกงดี ครั้งนี้ข้ามาจัดการธุระ หากมีอะไรไม่ทราบ ก็ขอให้ชี้แนะด้วย"
ตี้หลงเซวียนกล่าวอย่างมีมารยาท
"คุณมาทำธุระอะไร"
จ้าวหลิงหลงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"เรื่องเล็กน้อย ไม่สะดวกจะพูด ต้องขออภัย"
ตี้หลงเซวียนมีท่าทีเป็นมิตรยิ่ง
ต่อให้จ้าวหลิงหลงแสดงท่าทีไม่เป็นมิตรนัก แต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย ส่วนอีกฝ่ายนั้นไม่จำเป็นต้องพึ่งเขา
จ้าวหลิงหลงส่งเสียงรับในลำคอ แล้วเตรียมจัดห้องพักให้ตี้หลงเซวียนทั้งสองก่อนกลับ
ในสายตาเธอ สองคนอย่างตี้หลงเซวียนไม่มีค่าพอให้คบหาเลยสักนิด
ทว่าชั่วขณะถัดมา เธอกลับพบเห็นว่าในลานจอดรถด้านนอก มีรถยนต์เบนท์ลีย์สุดหรูจอดอยู่คันหนึ่ง
จากนั้นก็มีบุรุษผู้หนึ่งที่เธอคุ้นเคยยิ่งเดินลงมา
จ้าวหลิงหลงพลันมีแววหวาดหวั่นในดวงตา และตื่นตระหนกด้วย!
เธอใช้สมองคิดอย่างรวดเร็ว แล้วก็ตกลงที่ตัวตี้หลงเซวียน รีบเอ่ยว่า "เมื่อคุณมาที่นี่ก็เพื่อขอให้ฉันช่วย ถือว่าติดค้างน้ำใจฉันใช่ไหม"
ตี้หลงเซวียนนิ่งอึ้ง ไม่อยากพูดมากกับอีกฝ่าย ก็เลยพยักหน้าไป "ถือซะว่าอย่างนั้น"
"ถ้าอย่างนั้น อีกสักครู่จะมีผู้ชายน่ารังเกียจคนหนึ่งเข้ามา คุณสวมบทเป็นแฟนฉันหน่อย ถือว่าตอบแทนน้ำใจฉันแล้วกัน ถ้าเล่นได้ดี ฉันจะให้ค่าตอบแทนอีกก้อน!"
จ้าวหลิงหลงพูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ แนบชิดกับตี้หลงเซวียน ดูเหมือนสนิทสนมกัน
เหอเฟยเฟยอึ้งไป "ทำแบบนี้ได้ยังไง อาจารย์ข้าไม่ใช่ของถูกๆ แบบนี้!"