ตี้หลงเซวียนใช้มือรวมปราณเป็นเข็มสิบหกเล่ม เข้าที่แขนขาของเสี่ยวกั่วข้างละสี่เล่ม!
เมื่อเข็มปราณปักเข้าไปแล้ว ปลายหางเข็มก็ส่งเสียงสั่นสะเทือนน่าขนลุก!
"อ้า!! นี่มัน... ควบคุมเข็มด้วยจิต!!"
ท่านหมอเทวะซงเฮ่อยิ่งตะลึงหนักเข้าไปอีก!
ตกใจจนลูกตาแทบถลน เพราะเขาฝึกฝนวิชาแพทย์มากว่าหกสิบปี ก็ยังไม่เข้าใจวิชารวมปราณเป็นเข็มอันเหนือธรรมดาเช่นนี้
อย่าว่าแต่ควบคุมเข็มด้วยจิตเลย!
จวงจงซิงก็อึ้งงัน สีหน้าท่าทางเกินจริงอย่างยิ่ง!
เขาเป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักเสวียนอี ย่อมรู้ดีว่าสองวิชาแพทย์นี้ล้ำเลิศปานใด!
แต่ตี้หลงเซวียนก็ยังไม่หยุด
เขายกมือขึ้น สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง! นิ้วกระบี่พลิ้วไหวดุจสายน้ำ ในชั่วพริบตาก็ตวัดผ่านเข็มปราณทั้งสิบหกเล่ม
เมื่อนิ้วกระบี่ตวัดผ่าน เข็มปราณทั้งสิบหกก็หยุดสั่น เสียงครางหายไป
ต่อจากนั้น เข็มปราณสีขาวบริสุทธิ์ที่รวมพลังเย็นไว้ ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วงดำ!
"สวรรค์... นี่คือการถอนพิษด้วยเข็ม!! เดิมทีที่ท่านต้มยาแต่ไม่ขับพิษ ไม่ใช่ไม่รู้ แต่เพื่อไม่ทำลายประสิทธิภาพยา!!"
ท่านหมอเทวะซงเฮ่อตื่นตะลึงจนตัวสั่นสะท้าน!
ซาบซึ้งจนร้องไห้!
ด้านข้าง จวงจงซิงก็ทรุดลงกับพื้น ตกใจถึงขีดสุด เดิมคิดว่าอีกฝ่ายเป็นกบในกะลา ที่แท้ตัวเขาเองนั่นแหละที่เขลาไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
"ผู้นำสำนักซงเฮ่อ ท่านคงถูกท่าทางแพรวพราวของเขาหลอกแล้วล่ะ อย่าตื่นเต้นไปเลย ตั้งสติหน่อย!"
หนิงกว่างเซิ่งปิดหน้าร้องอย่างเดือดดาล
"คงถูกหลอกแล้ว! เฮ้อ... เป็นผู้นำสำนักแท้ ๆ แต่ไม่รู้จักป้องกันตัวจากกลลวงเลย"
หนิงเซิ่งจือกัดฟันงึมงำ