แม่ทัพระดับสูงของกรมการสงครามแห่งราชวงศ์ทั้งสามคนถึงกับตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม!
ในชั่วพริบตา ร่างแยกทั้งสี่ของตี้หลงเซวียน ก็มีสามร่างพุ่งเข้าโจมตีทั้งสามคน
นั่นคือร่างแยกพยัคฆ์ขาว! ร่างแยกมังกรฟ้า! ร่างแยกเต่าดำ!
มีเพียงร่างแยกวิหคเพลิงเท่านั้นที่ไม่เคลื่อนไหว เปลวเพลิงลุกโชนทั่วร่างยืนสง่านิ่งอยู่กับที่
ผู้แข็งแกร่งทั้งสามเห็นดังนั้น ก็ระดมปราณเทพห่อหุ้มร่างกายทันที พลางบุรุษร่างกำยำกับผู้อาวุโสคลุมผ้าคลุมดำก็สำแดงลานยุทธ์ออกมา แผ่ขยายออกไปหลายร้อยเมตรก่อเป็นม่านพลังป้องกัน!
ส่วนบุรุษร่างโปร่งบางท่าทางอ่อนช้อยยังมิได้หลอมรวมลานยุทธ์ แต่ในมือกลับมีดาบสั้นสีเงินเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น
ประกายเย็นวาบแสบตา ไอสังหารเยือกเย็น!
ตูม! ทั้งสามเข้าเผชิญหน้ากับร่างแยกทั้งสามของตี้หลงเซวียนในทันที
แต่เพียงชั่วพริบตานั้นเอง สีหน้าทั้งสามคนก็แปรเปลี่ยน!
เพราะในจังหวะที่ทั้งสามลงมือ ร่างแยกซึ่งดูบ่าเถื่อนน่าเกรงขามไร้เทียมทานเหล่านี้ กลับสลายหายไป กลายเป็นความว่างเปล่า!
ประหนึ่งภาพลวงตา ไร้แม้ซึ่งอานุภาพสังหารแม้แต่น้อย
ทั้งสามรู้ตัวในทันใดว่าถูกหลอก!
แต่ยามนี้ก็สายเกินไปแล้ว!
วินาทีที่บุรุษร่างอ้อนแอ้นแทงดาบยาวสีเงินออกไป ด้านหลังของเขาร่างของตี้หลงเซวียนก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ!
มีดสั้นจันทราร่วง ภายใต้การอัดฉีดปราณเทพอันแกร่งกล้า แทงทะลุกลางหลังบุรุษร่างอ้อนแอ้นราวสายฟ้าแลบ!
"เจ้า เชิญสู่สุคติเถิด!"
ตี้หลงเซวียนเอ่ยเสียงเยียบเย็นถึงขีดสุด
บุรุษร่างอ้อนแอ้นเจ็บปวดจนร้องคำรามทันที หันกายกลับหมายจะโต้ตอบ ทว่าภายใต้พลังปราณเทพอันบ้าคลั่งของตี้หลงเซวียน ร่างกายกลับระเบิดกระจายออกโดยตรง!
กลายเป็นเศษเนื้อและโลหิตนองทั่วฟ้า!
พริบตาต่อมา ตี้หลงเซวียนก็หายวับไร้ร่องรอย