เทอลั่วฟูเบิกตากว้างมองดู ก็ยิ่งตกตะลึง ความย่ามใจในใจพังทลายไม่เหลือซาก!
ท่านปรมาจารย์เออเซินตรงหน้า จู่ ๆ เสื้อคลุมดำก็ถูกเผาเสียหายหลายจุด ใบหน้าที่โผล่ออกมาซีดเซียวถึงขีดสุด แม้แต่ริมฝีปากก็ยังมีเลือดติดอยู่!
“ท่านปรมาจารย์ นี่ท่าน……ผู้แข็งแกร่งอีกสองคนอยู่ที่ไหน!”
เทอลั่วฟูพลันเกิดลางสังหรณ์ร้ายในใจ!
แม่ทัพอีกสิบคนก็ยืดคอจ้องมองมาเช่นกัน
ทว่าเออเซินยังไม่ทันได้ตอบ กลางอากาศก็มีเสียงตอบกลับมา!
“อีกสองคนตายหมดแล้ว เขาคนนี้ เป็นคนที่สาม!”
ตูม! เปลวไฟที่ระเบิดปะทุ ลอยลงมาจากฟากฟ้า!
เออเซินยังไม่ทันได้โต้ตอบ ก็ถูกเปลวเพลิงลุกโชนห่อหุ้มทั่วร่าง ร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดทันที สภาพเหมือนคนไฟเดินตงการจะหนี!
เทอลั่วฟูตกใจจนหน้าซีดเผือด หลบถอยในทันที!
แม่ทัพอีกสิบคน ก็ไม่ต่างกัน
ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเลย
เพียงแค่สามลมหายใจไม่ถึง ปรมาจารย์เออเซินก็สิ้นชีพอยู่ในเสียงร้องโหยหวน กลายเป็นเถ้าธุลี
ในขณะเดียวกัน ตี้หลงเซวียนที่เหินทะยานมา ก็เหยียบลงบนกองเถ้าธุลีอย่างแคลงคลาง
แววตาเย่อหยิ่งและเย็นเยียบ มองตรงไปยังเทอลั่วฟู
“ยังมีคนออกรบอีกไหม เชิญต่อไปเถิด ข้ายังไม่หนำใจ”
“ไม่……เจ้าฆ่าผู้แข็งแกร่งแห่งกรมการสงครามราชวงศ์ไปสามคน เจ้าล่วงเกินราชวงศ์ เจ้ายากจะรอดตายแล้ว!”
เทอลั่วฟูตะโกนด้วยความหวาดกลัว
ทว่าเพิ่งตะโกนจบ ก็เห็นตี้หลงเซวียนก้าวเดียวมาถึง ฉับ! ฝ่ามือตบเขาล้มฟุบลงกับพื้น!
เทอลั่วฟูเต็มปากไปด้วยเลือด “เจ้าต้องการทำอะไร ข้าคือผู้บัญชาการใหญ่กรมการสงครามแห่งซีป๋อหลี่ย่า เจ้ากล้าแตะต้องข้า นี่เป็นเรื่องใหญ่ทางการทูต!!”
“อย่าลืมว่า นี่คือการประลองยุทธ์ที่ทั้งสองฝ่ายสมัครใจ ชีวิตเป็นรอง อยู่ตายแล้วแต่โชค ดังนั้นหากท่านไม่มีใครส่งลงสนามได้อีก ข้าได้แต่ต้องฆ่าท่านแล้ว”