ท่ามกลางรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม เทลูฟูลุกขึ้นยืนพลางชูแขนขึ้นฟ้ากล่าวถ้อยคำเดียวกัน!
แม่ทัพทั้งสิบที่อยู่เบื้องหลังก็ลุกขึ้นด้วยแววตาเย็นชาอันตราย ทำตามเช่นกัน!
ส่วนเคานต์แบล็กเมาน์เทนไม่ได้ลุกขึ้น เพราะเขาไม่ใช่คนของเขตสงครามไซบีเรีย เขาเป็นเพียงขุนนางที่มาดูเหตุการณ์
"ไอ้หนู แกนี่เหมือนแม่แกเลย นิสัยดุดันไม่เบา! การทรมานแก คงจะน่าตื่นเต้นกว่าทรมานแม่แกเสียอีก"
คำพูดของเคานต์แบล็กเมาน์เทน ยิ่งทำให้เปลวไฟโกรธในดวงตาของตี้หลงเซวียนพลุ่งขึ้นอีกครั้ง!
เกล็ดหิมะทั่วทุกสารทิศพลันราวกับม้าศึกนับหมื่นควบตะลุย ดุจฤดูหนาวอันแสนโหดร้ายมาเยือน!
แต่เทลูฟและพรรคพวกกลับไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
กลับจ้องมองตี้หลงเซวียนด้วยเจตนาสู้ที่ลุกโชน!
องค์หญิงสามและโอวหยางจิ้งต่างก็อึ้งไปหมด!
ไม่คิดเลยว่าตี้หลงเซวียนจะเด็ดขาดและห้าวหาญถึงเพียงนี้ โดยไม่ปรึกษาทั้งสองเลยสักคำ
"ศิษย์น้อง อย่าบุ่มบ่าม! ระวังติดกับดัก!"
องค์หญิงสามรีบเตือน
โอวหยางจิ้งก็รีบพูด "แม่ทัพตี้ ทางเขตสงครามไซบีเรียมีผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่ ข้าได้รับข่าวกรองมาแล้ว อย่าหุนหันพลันแล่น!"
"ข้ามิได้หุนหัน หากมีชีวิตอยู่แล้วไม่อาจเชิดหน้าชูตาให้แก่มารดา เลือดเนื้อที่ให้กำเนิดข้ามานี้จะมีความหมายอะไร"
ตี้หลงเซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
องค์หญิงสามและโอวหยางจิ้งฟังแล้วก็พูดอะไรไม่ออกทันที!
และในวินาทีต่อมา ก็เห็นเทลูฟโบกมือ จากบ้านในเมืองเล็กที่อยู่ชิดกันด้านหลัง พลันมีสามร่างก้าวออกมา
ทันทีที่ร่างทั้งสามปรากฏ หิมะที่โปรยปรายทั่วท้องฟ้ากลับหยุดลงกะทันหัน! จากนั้นก็คือแรงสังหารที่พุ่งปะทะจิตวิญญาณอย่างรุนแรง ทะลักขึ้นทั่วฟ้า!