องค์หญิงสามฟังแล้ว ก็ตะลึงงันอีกครั้ง!
ส่วนโอวหยางจิ้งก็ตกตะลึง!
เขตสงครามซีปั๋วหลี่ย่า เมื่อเทียบกับทั้งประเทศหมีขาวแล้ว ถือเป็นเขตสงครามที่กว้างใหญ่ที่สุด และมีพลังรบระดับสูงสุด
หากจะมาอาละวาดที่นี่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ
"ศิษย์น้องต้องระวังให้มากนะ ข้าไม่อยากให้เจ้าเกิดเรื่อง มิเช่นนั้นอาจารย์ทั้งห้าจะต้องจัดการข้าแน่"
องค์หญิงสามเอ่ยเตือน
ตี้หลงเซวียนพยักหน้า "วางใจเถิดศิษย์พี่ ข้ารู้ขีดจำกัดตัวเอง"
ปากบอกเช่นนั้น แต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันแหลมคม และแววดูแคลน
เขตสงครามซีปั๋วหลี่ย่ากว้างใหญ่ไพศาลหมื่นลี้ หลังจากล่วงเกินเขา ก็กลายเป็นแดนที่ใกล้ตาย!
ไม่นาน ทั้งสามคนนำหน้า ตามด้วยกองกำลังหัวกะทิสามร้อยนาย เข้าไปในเมืองชางหลาน
รอบด้านมีกองกำลังหัวกะทินับหมื่นนาย ติดอาวุธครบมือ แววตาเย็นเยียบจ้องมองผู้คนระดับสูงของกรมการสงครามจากตงฮั่นกลุ่มนี้!
สิบนาทีต่อมา ทุกคนมาถึงลานกลางเมืองชางหลาน
แม่ทัพเทอลั่วฟูกับท่านเคานต์เฮยซาน รวมถึงผู้บริหารระดับสูงของกรมการสงครามอีกสิบนาย มาพร้อมรออยู่ที่นี่เรียบร้อยแล้ว!
"ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบท่านองค์หญิงสาม ไม่เจอกันหลายปี ท่านยังงดงามเช่นเดิม!"
ในดวงตาเทอลั่วฟูปรากฏประกายร้อนแรงขึ้นมาบางส่วน ยื่นมือออกมาอย่างกระตือรือร้น
แต่องค์หญิงสามกลับไม่ยอมยื่นมือ กลับส่งเสียงเย็นชา "เช่นนั้นท่านก็ดูตื้นเขินเกินไป มองเห็นแต่ข้างดงามขึ้นทุกที แต่หารู้ไม่ว่าแววตาที่ข้ามองท่านนั้น ยิ่งเย็นชากว่าเดิมอีก!"
"ฮ่าๆ! องค์หญิงสามพูดเล่นสนุกนัก หรือว่าวันนี้เราต้องสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่ง?"