ไอ้เฒ่าซูรีบผงกหัวด้วยความฮึกเหิม!
เขารอวันนี้มานานเกินไปแล้ว แทบอยากจะกินเนื้อหนานเทียนสยงตอนนี้เลยด้วยซ้ำ
ไอ้เฒ่าซูหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดโทรออกทันที!
ไม่นานก็มีเสียงทุ้มเครียดน่ากลัวดังมาจากปลายสาย "ไอ้หมาเฒ่าซู แกมีธุระอะไร? งานวันเกิดลูกสาวข้าเป็นยังไงบ้าง?"
"ลูกสาวแก ไร้แขนไร้ขาแล้ว คงคาดไม่ถึงสินะ?!! ฮ่าๆ! หนานเทียนสยง ไอ้หมาเฒ่าชั่วช้าสามานย์ เร็วเข้าบ้านพักที่ลั่วตูมาช่วยลูกสาวแก ไม่งั้นมันตายแน่!"
ไอ้เฒ่าซูพูดจบก็บีบโทรศัพท์มือถือแตกละเอียด!
เพราะในโทรศัพท์เครื่องนี้ล้วนเป็นคำสั่งต่างๆ และสายโทรเข้าด่าทอมากมายที่หนานเทียนสยงทำกับเขาตลอดหลายปี
เขาเกลียดโทรศัพท์เครื่องนี้สุดจิตสุดใจ
ทั่วบริเวณเงียบสนิทจนได้ยินเสียงเข็มตก ล้วนคาดเดาได้ว่าที่นี่กำลังจะเกิดการเข่นฆ่าที่ไม่เคยมีมาก่อน ทุกคนใจเต้นระทึกถึงลำคอ!
เซี่ยตานเหยียนเห็นดังนั้น ก็กัดฟันคำรามเสียงแหบแห้ง: "จูจวิ้นหลง รีบคลานมาที่นี่ แล้วโทรศัพท์ให้พ่อข้าที!"
จูจวิ้นหลงที่นั่งตัวสั่นล้มอยู่กับพื้น หยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างหวาดกลัว แล้วเดินไปข้างกายเซี่ยตานเหยียน
ทำตามคำสั่งของเซี่ยตานเหยียน เขากดโทรออกเบอร์หนึ่ง
หนานเทียนสยงรับสายอย่างรวดเร็ว "แกเป็นใคร รีบให้เซี่ยตานเหยียนรับสายเดี๋ยวนี้!! ไม่งั้นข้าจะฆ่าทั้งครอบครัวแก!!"
"พ่อ ไอ้เฒ่าซูทรยศ! ที่นี่มีผู้ชายคนหนึ่งทำให้ขาขาดทั้งสองข้างแล้ว หนูกลายเป็นคนไร้ค่าแล้ว รีบมาช่วยหนูด้วย!"
เซี่ยตานเหยียนร้องไห้โฮตะโกนบอก
"ใครกล้าแตะต้องลูก!! รออยู่ก่อนนะ ข้าจะส่งคนไปเดี๋ยวนี้ แล้วข้าก็จะรีบไปด้วย!"
