เซี่ยตานเหยียนได้ยินดังนั้น ก็ตะลึงงัน จากนั้นก็อดหัวเราะเย็นเยียบไม่ได้!!
"ไอ้เฒ่าซู เจ้าได้ยินไหม เด็กนี่ไม่เห็นค่าความหวังดีเลย! มันจะตายให้ได้ ก็เจ้านี่แหละสารเลว ไม่ทราบแก่ดี ถึงดันทุรังจะช่วยมัน!!"
"ไอ้หนู มีดี มีดี!!"
ไอ้เฒ่าซูก็โดนถากถางจนหน้าเขียว!
เอ่ยว่ามีดีสองครั้ง กลิ่นอายสังหารบนกายก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ด้วยฐานะของเขา การอภัยโทษตี้หลงเซวียน ในสายตาเขาถือเป็นบุญคุณมหาศาล
แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่าย นอกจากไม่เห็นค่าแล้ว ยังพูดจาเยาะเย้ยถากถางเขา!
ทว่าตี้หลงเซวียนได้ยินคำพูดของทั้งคู่ ยังคงไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับคว้าผมของเซี่ยตานเหยียน กดลงอีกครั้ง!
เสียงกระดูกแตกดังก้องสองครั้ง ดังขึ้นฉับพลัน!
ขาช้างทั้งสองข้างของเซี่ยตานเหยียน ภายใต้แรงกดของตี้หลงเซวียน แตกหมดแล้ว! เลือดไหลทะลัก!
"เจ้าคงเข้าใจผิดเช่นกัน ที่ข้าไม่ให้เขาช่วย มิใช่เพราะกลัวเจ้า แต่เพราะทั้งเขาและเจ้า ต่างไม่คู่ควรจะมาเห่าใส่ข้า!"
เสียงของตี้หลงเซวียน ช่างเยือกเย็นเยี่ยงน้ำทะเลหนามแหลมใต้ขั้วโลกใต้!
ความทะนงเดชแผ่ทะยานไปทั่วแดน!!
เสียงร้องโหยหวนของเซี่ยตานเหยียนดังตามมาติดๆ เจ็บปวดจนคนทั้งร่างแทบระเบิด!
แต่นางไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไร ก็ไม่อาจหลุดจากมือของตี้หลงเซวียนได้ เส้นผมขาดเป็นหย่อมๆ หนังศีรษะถึงกับมีเลือดซึม!
"ไอ้หนู เจ้าเกินไปแล้ว ปล่อยนางเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นเจ้าจะเป็นตายทั้งกลาย!"
ไอ้เฒ่าซูก้าวขึ้นไปบนเวทีทีละก้าว กลิ่นอายทั่วร่างระเบิดปะทุ!
แม้เขาจะถูกหนานเทียนสยงปิดผนึกเส้นลมปราณจินตัน ทำให้ระดับพลังลดลงมาก แต่ก็ไม่ใช่คนหนุ่มตรงหน้าคนนี้จะดูหมิ่นได้!